สาธารณรัฐคองโก

Congo-flag Congo-coa
ธง ตราสัญลักษณ์ (Coat of Arms)

 

ชื่ออย่างเป็นทางการ

สาธารณรัฐคองโก หรือ Republic of the Congo

ที่ตั้ง

ตั้งอยู่ในด้านตะวันตกของทวีปแอฟริกา ติดมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ระหว่างประเทศแองโกลาและกาบอง

พื้นที่

342,000 ตารางกิโลเมตร พื้นดิน 341, 5000 ตารางกิโลเมตร พื้นดิน 500 ตารางกิโลเมตร

อาณาเขต

พรมแดนยาว 5,504 กิโลเมตร ทิศเหนือติดกับแคเมอรูน (523 กิโลเมตร) และแอฟริกากลาง (467 กิโลเมตร) ทิศตะวันออกและทิศใต้ติดกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (2, 410 กิโลเมตร) ทิศตะวันตกติดกับกาบอง (1,903 กิโลเมตร) ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับแองโกลา (201 กิโลเมตร) และมหาสมุทรแอตแลนติก ความยาวชายฝั่ง 169 กิโลเมตร

สภาพภูมิประเทศ

ที่ราบบริเวณชายฝั่ง ทางตอนใต้มีลักษณะเป็นแอ่งเช่นเดียวกับทางตอนเหนือของประเทศ ตอนกลางเป็นที่ราบสูง

สภาพภูมิอากาศ

อากาศร้อนชื้นแบบเส้นศูนย์สูตร บริเวณที่ราบสูงทางตะวันตกเฉียงใต้มีฤดูแล้งยาวนาน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม แต่บริเวณลุ่มแม่น้ำ คองโก (Congo Basin) ทางตะวันออกเฉียงเหนือ อากาศจะชื้น

ทรัพยากรธรรมชาติ

ปิโตรเลียม ไม้ซุง แร่โปแตส ตะกั่ว สังกะสี ยูเรเนียม ทองแดง ฟอสเฟต ทองคำ แมกนีเซียม ก๊าซธรรมชาติ พลังงานน้ำ

ภัยธรรมชาติ

น้ำท่วม

จำนวนประชากร

4,755,097 คน (ค่าประมาณ เดือนกรกฏาคม พ.ศ. 2558)

อัตราการเติบโตของประชากร

2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

สัญชาติ

Congolese

เชื้อชาติ

Kongo 48% Sangha 20% M'Bochi 12% Teke 17% ชาวยุโรปและอื่นๆ 3%

ศาสนา

โรมันคาทอลิก 33.1% นิกาย Awakening Churches/Christian Revival 22.3% โปรแตสแตนท์ 19.9% Salutiste 2.2% มุสลิม 1.6% Kimbanguiste 1.5% อื่นๆ 8.1% ไม่มีศาสนา 11.3%

ภาษา

ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาราชการ และภาษาที่ใช้โดยทั่วไป ได้แก่ Monokutuba และ Lingala

 

รูปแบบการปกครอง

แบบสาธารณรัฐ (Republic) ประธานาธิบดีเป็นประมุขของประเทศและเป็นหัวหน้ารัฐบาล

เมืองหลวง

กรุงบราซซาวิล (Brazzaville)

การแบ่งเขตการปกครอง

10 เขตและมี ประชาคม 1 แห่ง ได้แก่ Bouenza, Brazzaville*, Cuvette, Cuvette-Ouest, Kouilou, Lekoumou, Likouala, Niari, Plateaux, Pool, Sangha

วันที่ได้รับเอกราช

15 สิงหาคม พ.ศ. 2503 (ค.ศ.1960)

รัฐธรรมนูญ

อนุมัติโดยการลงประชามติเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002)

ระบบกฎหมาย

มีรากฐานมาจากระบบกฎหมายฝรั่งเศสและกฎหมายธรรมเนียมปฎิบัติ

republic-of-congo-political-map

 

ประวัติศาสตร์ฺโดยสังเขป 
ชาวโปรตุเกสเป็นพวกแรกที่เดินทางมาถึงบริเวณปากแม่น้ำคองโก เมื่อศตวรรษที่ 15 และเมืองท่า Loango ในเขต Kouilou เป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการค้าทาสในสมัยศตวรรษ ที่ 18 ต่อมา ฝรั่งเศสได้เข้ายึดครองคองโกเมื่อปี 2425 และกำหนดให้คองโกเป็นส่วนหนึ่งของดินแดน Equatorial Africa ในจักรวรรดิฝรั่งเศส ในช่วงระหว่างปี 2434-2446 โดยประธานาธิบดี Charles de Gaulle ของฝรั่งเศสกำหนดให้เมืองบราซซาวิลเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิฝรั่งเศสและเขต ปลดปล่อยของฝรั่งเศส คองโกได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในวันที่ 15 ตุลาคม 2503 มีนาย Fulbert Youlou ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีคนแรก 
 
ในวันที่ 15 สิงหาคม 2506 นาย Alphonse Massemba-Debat ได้ทำรัฐประหารล้มล้างรัฐบาลของนาย Fulbert Youlou และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นประธานาธิบดี ต่อมาในเดือนสิงหาคม 2511 พันตรี Marien Ngouabi ทำรัฐประหารอีกครั้ง และแต่งตั้งพันตรี Alfred Raoul ให้เป็นผู้รักษาการประมุขแห่งรัฐ ก่อนขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีเองในปี 2512 และปกครองประเทศด้วยระบอบลัทธิมาร์กซ์-เลนิน จนถูกลอบสังหารในวันที่ 18 มีนาคม 2520 เป็นผลให้พันเอก Joachim Yhombi-Opango ขึ้นรับตำแหน่งประธานาธิบดีคนต่อมาพันเอก Denis Sassou-Nguesso (ยศในขณะนั้น) เข้ารับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีคนต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ 2522 และยกเลิกการปกครองภายใต้ระบอบลัทธิมาร์กซ-เลนินในปี 2532 อย่างไรก็ตาม ต่อมาพลเอก Sassou-Nguesso แพ้การเลือกตั้งให้แก่นาย Pascal Lissouba ในการเลือกตั้งอย่างเสรีที่จัดให้มีขึ้นครั้งแรกในปี 2535 
 
การต่อสู้กันระหว่างรัฐบาลและฝ่ายค้านเกิดขึ้นหลังจากการเลือกตั้งในปี 2535 และยุติลงชั่วคราวในช่วงปี 2537-2538 เมื่อฝ่ายรัฐบาลจัดสรรที่นั่งส่วนหนึ่งในรัฐบาลให้แก่ฝ่ายค้าน อย่างไรก็ตาม สงครามการเมืองเต็มรูปแบบได้ปะทุขึ้นในปี 2540 เมื่อมีการปะทะกันระหว่างกองกำลังรัฐบาลและกลุ่มผู้สนับสนุนพลเอก Sassou-Nguesso ซึ่งได้รับการสนับสนุนทางทหารจากแองโกลา ในที่สุด เมื่อกองกำลังของพลเอก Sassou-Nguesso สามารถเข้ายึดกรุงบราซซาวิลได้สำเร็จ ประธานาธิบดี Lissouba ได้หลบหนีไปอยู่ที่บูร์กินาฟาโซ ในขณะที่พลเอก Sassou-Nguesso ประกาศชัยชนะและสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีในเดือนตุลาคม 2540 จากนั้นจึงจัดการเลือกตั้งประธานาธิบดีขึ้นในเดือนมีนาคม 2545 และจัดตั้งรัฐบาลขึ้นบริหารประเทศจนถึงปัจจุบัน  

 

การเมืองการปกครอง

สาธารณรัฐคองโกปกครองในระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐ และหัวหน้าฝ่ายบริหาร อยู่ในวาระคราวละ 7 ปี และสามารถดำรงตำแหน่งได้ 2 สมัย มีอำนาจในการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี (Council of Ministers) การเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งล่าสุดมีขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม 2552 ฝ่ายนิติบัญญัติ เป็นระบบ 2 สภา ประกอบไปด้วย (1) วุฒิสภา (Senate) จำนวน 66 ที่นั่ง มาจากการเลือกตั้งทางอ้อมซึ่งจัดขึ้นทุกๆ 3 ปี มีวาระการดำรงตำแหน่ง 6 ปี และ (2) สมัชชาแห่งชาติ หรือสภาผู้แทนราษฎร (National Assembly) มีจำนวน 137 ที่นั่ง มาจากการเลือกตั้งทางตรง มีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี มีศาลสูง (Supreme Court) เป็นสถาบันหลักในฝ่ายตุลาการ 
 
ในปี 2540 ประธานาธิบดี Denis Sassou-Nguesso ใช้กำลังทหารโค่นล้มรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งของประธานาธิบดี Lissouba ซึ่งได้ก่อให้เกิดสงครามกลางเมืองขึ้นในสาธารณรัฐคองโก ต่อมา ประธานาธิบดี Sassou-Nguesso เข้าร่วมในกระบวนการสันติภาพ ซึ่งทำให้สงครามการเมืองยุติลง และได้จัดการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนมีนาคม 2545 ซึ่งประธานาธิบดี Sassou-Nguesso จากพรรค Parti congolais du travail (PCT) ชนะการเลือกตั้งและดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี 
 
เมื่อเดือนกรกฎาคม 2552 ที่ผ่านมา พลเอก Sassou-Nguesso ชนะการเลือกตั้งอีกครั้ง (พรรคฝ่ายค้านคว่ำบาตรการเลือกตั้ง) และสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี ในวันที่ 14 สิงหาคม 2552 อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ทางการเมืองภายในของสาธารณรัฐคองโกอาจจะเกิดความขัดแย้งและความไม่มั่นคงได้ เนื่องจากรัฐบาลยังไม่สามารถสร้างความสมานฉันท์ให้เกิดขึ้นระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในช่วงหลังสงครามกลางเมือง ทั้งยังใช้ความพยายามจำกัดการแข่งขันทางการเมืองอย่างเสรีเพื่อรักษาอำนาจทางการเมืองของตนเองไว้ 
 
การปรับคณะรัฐมนตรีครั้งล่าสุด ในเดือนกันยายน 2552 ประธานาธิบดี Sassou-Nguesso ยกเลิกตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และรวบอำนาจบริหารมาไว้ที่ตำแหน่งประธานาธิบดี โดยกำหนดให้ผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีแห่งรัฐ (Minister of State) 4 ตำแหน่งมีหน้าที่รับผิดชอบดูแลงาน 4 ด้านหลัก ได้แก่ (1) การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน (2) พัฒนาการทางเศรษฐกิจ (3) ความมั่นคง และ (4) ประเด็นทางด้านสังคมและวัฒนธรรม คณะรัฐมนตรีชุดปัจจุบันประกอบไปด้วยรัฐมนตรี 37 คน 
 
รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน คือ ฉบับวันที่ 20 มกราคม 2545 ซึ่งได้รับความเห็นชอบโดยการลงประชามติ กำหนดให้สาธารณรัฐคองโกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 เขตใหญ่ ซึ่งแยกย่อยออกเป็น 76 เขตย่อย และเขตชุมชนเมือง 7 เขต อาทิ กรุงบราซซาวิล (Brazzaville) เมืองหลวงของประเทศ เมืองปวงต์-นัวร์ (Pointe-Noire) ศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจของประเทศ เป็นต้น 
 
นโยบายต่างประเทศ 
ภายหลังจากที่ได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส สาธารณรัฐคองโกปกครองประเทศด้วยระบอบลัทธิมาร์กซ์-เลนินเป็นระยะเวลากว่า 20 ปี ในช่วงดังกล่าว สาธารณรัฐคองโกมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นกับอดีตสหภาพโซเวียต และกลุ่มประเทศยุโรปตะวันออกอื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านเศรษฐกิจ วิชาการ และความช่วยเหลือทางด้านการทหาร อย่างไรก็ดี ภายหลังการล่มสลายของอดีตสหภาพโซเวียต ความสัมพันธ์กับกลุ่มประเทศยุโรปตะวันออกก็ลดน้อยลง 
 
สาธารณรัฐคองโกยังคงรักษาความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับประเทศฝรั่งเศส ซึ่งได้ให้ความช่วยเหลือทั้งทางด้านเศรษฐกิจ วิชาการและวัฒนธรรม ตลอดจนการให้ความสนับสนุนด้านการทหารแก่สาธารณรัฐคองโกมาโดยตลอด ประเทศฝรั่งเศสมีผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจอยู่ในสาธารณรัฐคองโกจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอุตสาหกรรมน้ำมัน ซึ่งต่อมาชาติตะวันตกอื่นๆ ก็ได้เข้ามาลงทุนในอุตสาหกรรมน้ำมันในสาธารณรัฐคองโกมากขึ้น โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา 
 
ความสัมพันธ์ระหว่างสาธารณรัฐคองโกกับประเทศเพื่อนบ้านเป็นไปด้วยดี สาธารณรัฐคองโกมีบทบาทสำคัญในการเจรจาให้คิวบาถอนทหารออกจากแองโกลาและการแยกตัวของนามิเบียออกจากแอฟริกาใต้ ในขณะที่รัฐบาลแองโกลาเองก็มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับประธานาธิบดี Sassou-Nguesso (แองโกลาเคยส่งทหารมาช่วยรัฐบาลคองโกปราบกบฏในช่วงปี 2542) 
 
สาธารณรัฐคองโกยังคงมีประเด็นข้อพิพาทด้านดินแดนกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (หรือประเทศซาอีร์ ในอดีต) ทั้งยังมีข้อกังวลเกี่ยวกับผลกระทบจากสถานการณ์ความไม่มั่นคงในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ในเดือนกรกฎาคม 2552 รัฐบาลของทั้งสองประเทศได้ลงนามในข้อตกลงร่วมกันเพื่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำคองโก ซึ่งจะเป็นการเชื่อมต่อเมืองหลวงของทั้งประเทศ (กรุงบราซซาวิล และกรุงกินชาซา) และเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางหลวงแอฟริกา (Trans-African Highway) 
 
สาธารณรัฐคองโกเป็นสมาชิกองค์การระหว่างประเทศต่างๆ อาทิ องค์การสหประชาชาติ (United Nations) สหภาพแอฟริกา (African Union) องค์การการค้าโลก (WTO) คณะกรรมาธิการเศรษฐกิจแห่งรัฐแอฟริกากลาง (Economic Commission for Central African States) ธนาคารเพื่การพัฒนาแห่งแอฟริกา (African Development Bank) กลุ่มประเทศไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (NAM) และกลุ่มประเทศ G-77 
 

 

 

Update กุมภาพันธ์ 2559

 

Chiefs of State and Cabinet Members of Foreign Governments

ข้อมูล ณ วันที่  7 มิถุนายน  2559

 

  • Pres.
    Denis SASSOU-Nguesso
  • Prime Min.
    Clement MOUAMBA
  • Min. of State & Dir. of the Civil Cabinet
    Firmin AYESSA
  • Min. of State for Agriculture, Livestock, & Fisheries
    Henri DJOMBO
  • Min. of State for Construction & Urban Planning
    Claude Alphonse NSILOU
  • Min. of State for Economy, Industrial Development & Promotion of the Private Sector
    Gilbert ONDONGO
  • Min. of Commerce & Consumer Affairs
    Landry Euloge KOLELAS
  • Min. of Communication & Media Affairs & Govt. Spokesperson
    Thierry MOUNGALLA
  • Min. of Culture & Arts
    Leonidas Carel Mottom MAMONI
  • Min. of Defense
    Charles Richard MONDJO
  • Min. of Energy & Water
    Serge Blaise ZONIABA
  • Min. of Finance, Budget, & Public Portfolio
    Calixte GANONGO
  • Min. of Foreign Affairs, Cooperation, & Congolese Abroad
    Jean-Claude GAKOSSO
  • Min. of Forest Economy, Sustainable Development, & Environment
    Rosalie MATONDO
  • Min. of Health & Population
    Jacqueline Lydia MIKOLO
  • Min. of Hydrocarbons
    Jean-Marc THYSTERE TCHICAYA
  • Min. of Infrastructure & Road Maintenance
    Josue-Rodrigue NGOUONIMBA
  • Min. of Interior, Decentralization, & Local Development
    Raymond Zephirin MBOULOU
  • Min. of Justice, Human Rights, & Promotion of Indigenous Peoples
    Pierre MABIALA
  • Min. of Labor & Social Security
    Emile OUOSSO
  • Min. of Land Titles & State Property
    Parfait Aime Coussoud MAVOUNGOU
  • Min. of Mines & Geology
    Pierre OBA
  • Min. of Planning, Statistics and Regional Integration
    Ingrid Olga Ebouka BABAKAS
  • Min. of Post & Telecommunications
    Leon Juste IBOMBO
  • Min. of Primary & Secondary Education & Literacy
    Anatole Collinet MAKOSSO
  • Min. of Public Service & State Reform
    Ange Aime BININGA
  • Min. of Scientific Research & Technical Innovation
    Hellot Matson MAMPOUYA
  • Min. of Small & Medium-Size Enterprises, Handicrafts, & the Informal Sector
    Yvonne Adelaide MOUGANY
  • Min. of Social Affairs, Humanitarian Action, & Solidarity
    Antoinette Dinga DJONDO
  • Min. of Special Economic Zones
    Alain Akouala ATIPAULT
  • Min. of Sport & Physical Education
    Alfred Leon OPIMBAT
  • Min. of Technical, Professional, & Vocational Education & Employment
    Nicephore Antoine Thomas FYLLA Saint Eudes
  • Min. of Territorial Management & Major Projects
    Jean Jacques BOUYA
  • Min. of Tertiary Education
    Bruno Jean Richard ITOUA
  • Min. of Tourism & Leisure
    Arlette Soudan NONAULT
  • Min. of Transport, Civil Aviation, & Merchant Shipping
    Gilbert MOKOKI
  • Min. of Women Empowerment & Integration of Women in Development
    Ines Bertille Nefer INGANI
  • Min. of Youth & Civic Education
    Destinee Ermela DOUKAGA
  • Min. -Del. to the Minister of Interior, Decentralization & Local Development in charge of Decentralization & Local Development
    Charles NGAMFOUMOU
  • Min. -Del. to the Prime Min. in Charge of the Digital Economy & Planning
    Benoit BATY
  • Min. -Del. to the Prime Min. in Charge of Relations with Parliament
    Digne Elvis Tsalissan OKOMBI
  • Ambassador to the US
    Serge MOMBOU
  • Permanent Representative to the UN, New York
    Raymond Serge BALE

 

 

ที่มา: https://www.cia.gov/library/publications/resources/world-leaders-1/CF.html

 

 

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP)

29.36 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

GDP รายบุคคล

6,700 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

อัตราการเจริญเติบโต GDP

2.5% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

GDP แยกตามภาคการผลิต

  • ภาคการเกษตร 4.9%
  • ภาคอุตสาหกรรม 68.8%
  • ภาคการบริการ 26.3% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)

2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

ผลผลิตทางการเกษตร

แป้งมันสำปะหลัง น้ำตาล ข้าว ข้าวโพด ถั่วลิสง ผัก กาแฟ โกโก้ ผลิตภัณฑ์จากป่า

อุตสาหกรรม

การสกัดน้ำมันปิโตรเลียม การทำไม้ การกลั่นเบียร์ น้ำตาล น้ำมันปาล์ม สบู่ แป้งสาลี บุหรี่

อัตราการเติบโตภาคอุตสาหกรรม

1.3% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

ดุลบัญชีเดินสะพัด

-1.264 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

มูลค่าการส่งออก

5.855 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

สินค้าส่งออก

ปิโตรเลียม ไม้ซุง ไม้สน น้ำตาล โกโก้ กาแฟ เพชร

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ

China 42.1%, Italy 16.9%, US 4.9%, India 4.7%, Portugal 4.2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

มูลค่าการนำเข้า

3.779 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

สินค้านำเข้า

สินค้าทุน อุปกรณ์ก่อสร้าง อาหาร

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ

China 20.3%, France 14.2%, South Korea 9.8%, US 4.9%, UK 4.4%, Italy 4.1%, India 4.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

สกุลเงิน

ฟรังก์เซฟา (Cooperation Financiere en Afrique Centrale francs (CFAfr)

สัญลักษณ์เงิน

XAF

อัตราการแลกเปลี่ยนเงินตรา

(ตรวจสอบอัตราการแลกเปลี่ยนได้ที่นี่)

 

ในอดีต เศรษฐกิจของสาธารณรัฐคองโกเป็นการผสมผสานระหว่างเกษตรกรรมและหัตถกรรมแบบชนบท ในปัจจุบัน อุตสาหกรรมน้ำมันและการส่งออกน้ำมันเป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ สาธารณรัฐคองโกมีอัตราการผลิตน้ำมันประมาณ 281,000 บาร์เรลต่อวัน มีรายได้จากการส่งออกคิดเป็นร้อยละ 87 ของรายได้จากการส่งออกทั้งหมดของประเทศ หรือกว่าร้อยละ 43.7 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ด้วยเหตุนี้ การเปลี่ยนแปลงของราคาน้ำมันในตลาดโลกจึงมีผลกระทบอย่างยิ่งต่อเศรษฐกิจของประเทศ 
 
ปัจจุบัน บริษัทต่างชาติต่างๆ ได้เข้าไปลงทุนในอุตสาหกรรมน้ำมันของสาธารณรัฐคองโกแล้ว อาทิ Total Fina Elf ของฝรั่งเศส (ครองส่วนแบ่งอุตสาหกรรมน้ำมันในสาธารณรัฐคองโกมากที่สุด) Agip ของอิตาลี และ Chevon Texaco ของสหรัฐฯ 
 
นอกจากอุตสาหกรรมน้ำมันแล้วนั้น ภาคเกษตรกรรมและการค้าไม้ยังคงเป็นภาคเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ ประชากรว่าร้อยละ 60 มีรายได้มาจากภาคเกษตรกรรม สินค้าเกษตรที่สำคัญของสาธารณรัฐคองโก ได้แก่ ไม้ซุง และน้ำตาล 
 
หลังจากสงครามกลางเมืองที่ปะทุขึ้นในปี 2540 สาธารณรัฐคองโกได้พยายามปฏิรูปเศรษฐกิจของประเทศเพื่อลดปัญหาความยากจนและภาวะการว่างงาน โดยได้รับการสนับสนุนจากองค์การระหว่างประเทศ อาทิ ธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ตั้งแต่ปี 2543 เป็นต้นมา นโยบายเศรษฐกิจของสาธารณรัฐคองโกในปัจจุบันให้ความสำคัญกับการพัฒนาระบบโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ การสร้างความหลากหลายทางด้านกิจกรรมทางเศรษฐกิจ และดำเนินการตามแผนงาน PRGF ของกองทุนการเงินระหว่างประเทศเพื่อแก้ปัญหาภาระหนี้สินของประเทศ 
 
สาธารณรัฐคองโกเป็นสมาชิกประชาคมเศรษฐกิจและการเงินแห่งแอฟริกากลาง จึงมีธนาคารแห่งรัฐในแอฟริกากลาง (Banque des Etats de l'Afrique Centrale หรือ BEAC) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงยาอุนเด ประเทศแคเมอรูน ทำหน้าที่กำหนดนโยบายทางด้านการเงินของประเทศ โดยมุ่งควบคุมระดับเงินเฟ้อและรักษาการตรึงค่าเงิน CFA franc ไว้กับเงินสกุลยูโร (1 ยูโร เท่ากับ 655.957 ฟรังก์เซฟา) ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2542 เป็นต้นมา 

 

 

ความสัมพันธ์ทั่วไป 
การทูต 
ไทยและสาธารณรัฐคองโกสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกันเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2531 ที่ผ่านมา ไทยเคยมอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงปารีส เป็นจุดติดต่อ ก่อนจะมีมติคณะรัฐมนตรีในวันที่ 18 กรกฎาคม 2549 มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงอาบูจา มีเขตอาณาครอบคลุมสาธารณรัฐคองโก ส่วนสาธารณรัฐคองโกได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐคองโกประจำกรุง ปักกิ่งมีเขตอาณาครอบคลุมประเทศไทย และได้แต่งตั้งนายวิชัย ทิตตภักดี เป็นกงสุลกิตติมศักดิ์สาธารณรัฐคองโกประจำประเทศไทย 
 
เศรษฐกิจ
ในปี 2555 ไทยและสาธารณรัฐคองโกมีมูลค่าการค้ารวม 140.89 ล้านเหรียญสหรัฐ โดยไทยส่งออก 95.62 ล้านเหรียญสหรัฐ และนำเข้า 45.27 ล้านเหรียญสหรัฐ ไทยได้ดุลการค้า 50.35 ล้านเหรียญสหรัฐ
 
ความร่วมมือทางวิชาการ 
ไทยเคยเสนอความร่วมมือทางวิชาการในรูปแบบการให้ทุนฝึกอบรมระยะสั้นแก่ สาธารณรัฐคองโกในสาขาที่ไทยมีประสบการณ์ อาทิ การสาธารณสุข การเกษตร และการศึกษา 
 
ความตกลงที่สำคัญๆ กับไทย 
ยังไม่มีการทำความตกลงใดๆ ระหว่างกัน 
 
การเยือนที่สำคัญ 
ฝ่ายไทย 
- วันที่ 24-25 สิงหาคม 2549 
ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย รองนายกรัฐมนตรี เยือนสาธารณรัฐคองโกอย่างเป็นทางการ 
 
ฝ่ายสาธารณรัฐคองโก 
- วันที่ 26-27 ตุลาคม 2527 
นาย Jean Jacques Nicolas Mvouenze รัฐมนตรีช่วยปฏิบัติหน้าที่ด้านการเมืองประจำสำนักนายกรัฐมนตรีคองโก เยือนไทยในฐานะแขกของกระทรวงการต่างประเทศ 
 
- วันที่ 19-19 พฤษภาคม 2537 
นาย Pascal Lissouba ประธานาธิบดีคองโก เยือนไทยเป็นการส่วนตัว และได้พบหารือกับนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น

 

ที่มา: กรมเอเชียใต้ ตะวันออกกลางและแอฟริกา กระทรวงการต่างประเทศ

กันยายน 2558

รายการ มูลค่า : ล้านเหรียญสหรัฐฯ อัตราขยายตัว (%)
2555 2556 2557 2557(ม.ค.-ธ.ค.) 2558(ม.ค.-ธ.ค.) 2555 2556 2557 2557(ม.ค.-ธ.ค.) 2558(ม.ค.-ธ.ค.)
ไทย - โลก                      
มูลค่าการค้า 478,220.67 478,911.68 455,271.89 455,271.89 417,029.28 5.95 0.14 -4.94 -4.94 -8.40
การส่งออก 229,105.66 228,504.89 227,523.51 227,523.51 214,375.14 2.93 -0.26 -0.43 -0.43 -5.78
การนำเข้า 249,115.00 250,406.80 227,748.38 227,748.38 202,654.14 8.89 0.52 -9.05 -9.05 -11.02
ดุลการค้า -20,009.34 -21,901.91 -224.88 -224.88 11,721.01            
ไทย - คองโก                      
มูลค่าการค้า 140.89 253.55 297.81 297.81 192.96 -8.01 79.96 17.46 17.46 -35.21
การส่งออก 95.62 113.64 80.55 80.55 75.99 -16.06 18.84 -29.12 -29.12 -5.66
การนำเข้า 45.27 139.91 217.27 217.27 116.97 15.34 209.04 55.29 55.29 -46.16
ดุลการค้า 50.35 -26.27 -136.72 -136.72 -40.98            
 
ที่มา : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ โดยความร่วมมือจากกรมศุลกากร

 
อันดับที่
 
ชื่อสินค้า มูลค่า : ล้านเหรียญ อัตราขยายตัว (%)
2555 2556 2557 2557
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2555 2556 2557 2557
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
 
1 ข้าว 58.8 80.4 48.0 48.0 48.2 -12.38 36.76 -40.34 -40.34 0.34
2 เม็ดพลาสติก 9.2 9.7 7.8 7.8 11.5 -31.40 5.54 -19.96 -19.96 47.90
3 ผลิตภัณฑ์พลาสติก 1.7 2.4 2.0 2.0 3.1 -58.21 45.48 -18.79 -18.79 60.21
4 อาหารทะเลกระป๋องและแปรรูป 2.0 1.3 3.4 3.4 3.1 -60.22 -35.41 160.97 160.97 -9.08
5 เครื่องปรับอากาศและส่วนประกอบ 2.5 2.5 1.9 1.9 1.7 -9.48 -2.89 -23.46 -23.46 -7.48
6 เหล็ก เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์ 0.1 0.1 0.6 0.6 1.3 -95.95 9.08 868.48 868.48 108.24
7 กระดาษและผลิตภัณฑ์กระดาษ 1.5 1.9 0.6 0.6 1.1 57.21 26.98 -66.41 -66.41 78.18
8 เคมีภัณฑ์ 2.8 1.0 1.9 1.9 1.0 48.75 -65.10 94.70 94.70 -46.79
9 เครื่องนุ่งห่ม 0.4 0.8 0.3 0.3 0.8 -36.03 83.60 -54.91 -54.91 137.59
10 ผ้าผืน 1.6 1.7 0.2 0.2 0.6 15.35 4.55 -86.78 -86.78 159.79
รวม 10 รายการ 80.6 101.7 66.7 66.7 72.4 -18.33 26.18 -34.39 -34.39 8.54
อื่นๆ 15.0 11.9 13.8 13.8 3.6 -1.39 -20.50 15.71 15.71 -74.21
รวมทั้งสิ้น 95.6 113.6 80.5 80.5 76.0 -16.06 18.84 -29.12 -29.12 -5.66
ที่มา : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ โดยความร่วมมือจากกรมศุลกากร

อันดับที่
 
ชื่อสินค้า มูลค่า : เหรียญสหรัฐฯ อัตราขยายตัว (%)
2555 2556 2557 2557
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2555 2556 2557 2557
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
 
1 สินแร่โลหะอื่น ๆ เศษโลหะและผลิตภัณฑ์ 43,930,902.6 136,382,644.4 216,561,318.1 216,561,318.1 114,030,508.9 20.09 210.45 58.79 58.79 -47.34
2 ไม้ซุง ไม้แปรรูปและผลิตภัณฑ์ 787,393.3 3,195,519.2 500,426.9 500,426.9 2,844,445.3 69.09 305.84 -84.34 -84.34 468.40
3 เหล็ก เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์ 381,413.7 46,987.2 86,380.0 86,380.0 64,644.0 -80.82 -87.68 83.84 83.84 -25.16
4 สัตว์มีชีวิตไม่ได้ทำพันธ์ 42,596.3 36,775.2 38,263.9 38,263.9 19,824.5 156.52 -13.67 4.05 4.05 -48.19
5 ผลิตภัณฑ์ทำจากพลาสติก 1,107.7 13.2 - - 3,504.5 - -98.81 - - -
6 เครื่องมือเครื่องใช้เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ การ 4,958.7 238,494.4 71,619.9 71,619.9 2,583.6 - ####### -69.97 -69.97 -96.39
7 เครื่องคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ - 327.3 - - 1,864.5 - - - - -
8 เคมีภัณฑ์ - - - - 922.8 - - - - -
9 ผ้าผืน 8.4 - - - 818.0 - - - - -
10 ผลิตภัณฑ์สิ่งทออื่น ๆ - 222.4 739.6 739.6 549.7 - - 232.58 232.58 -25.68
รวม 10 รายการ 45,148,380.6 139,900,983.5 217,258,748.4 217,258,748.4 116,969,665.8 15.55 209.87 55.29 55.29 -46.16
อื่นๆ 123,916.1 9,108.5 7,741.6 7,741.6 1,795.1 -29.76 -92.65 -15.01 -15.01 -76.81
รวมทั้งสิ้น 45,272,296.7 139,910,092.0 217,266,490.1 217,266,490.1 116,971,460.9 15.34 209.04 55.29 55.29 -46.16
 
 
ที่มา : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ โดยความร่วมมือจากกรมศุลกากร

ที่อยู่

The Embassy of the Republic of the Congo

No 7, Dong Si Jie, San Li Tun,
Beijing100600,
The People's Republic of China

Tel: (8610) 6532-1658, 6532-1417, 6532-1387

Fax: (8610) 6532-2915, 6532-0767

 

JoomSpirit