สาธารณรัฐแกมเบีย

Gambia-flag Gambia-coa
ธง ตราสัญลักษณ์ (Coat of Arms)

 

 

ชื่ออย่างเป็นทางการ

สาธารณรัฐแกมเบีย หรือ Republic of the Gambia

ที่ตั้ง

แกมเบียตั้งอยู่ในภาคตะวันตกของทวีปแอฟริกา ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ และประเทศเซเนเกล

พื้นที่

11,295 ตารางกิโลเมตร พื้นดิน 10,000 ตารางกิโลเมตร พื้นน้ำ 1,295 ตารางกิโลเมตร

อาณาเขต

พรมแดนยาว 749 กิโลเมตร ทางเหนือ ติดกับประเทศเซเนกัล ทางใต้ ติดกับประเทศเซเนกัล ทางตะวันออก ติดกับประเทศเซเนกัล ทางตะวันตก ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก ความยาวชายฝั่ง 80 กิโลเมตร

สภาพภูมิประเทศ

ที่ราบน้ำท่วมถึงบริเวณแม่น้ำแกมเบีย

สภาพภูมิอากาศ

เขตร้อน หน้าร้อนและหน้าฝนจะอยู่ในช่วงเดือน มิ.ย.-พ.ย. หน้าหนาวและหน้าแล้งจะอยู่ในช่วงเดือน พ.ย.-พ.ค.

ทรัพยากรธรรมชาติ

ดินขาว ดีบุก ไททาเนียม ทรัพยากรในดินส่วนใหญ่ยังไม่ได้สำรวจ แร่ Zircon ซิลิกา ดินเหนียว ปิโตรเลียม

ภัยธรรมชาติ

ภัยแล้ง (ปริมาณน้ำฝนลดลง 30%ในช่วงระยะเวลา 30 ปี)

จำนวนประชากร

2,051,363 คน (ค่าประมาณ เดือนกรกฏาคม พ.ศ. 2560)

อัตราการเติบโตของประชากร

2.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2560)

สัญชาติ

Gambian (s)

เชื้อชาติ

ชาวแอฟริกัน 99% (Mandinka 42%, Fula 18%, Wolof 16%, Jola 10%, Serahuli 9%, อื่นๆ 4%) ที่ไม่ใช่ชาวแอฟริกัน 1%

ศาสนา

อิสลาม 95.7 คริสต์ 4.2% ไม่มีศาสนา 0.1% และที่ไม่ได้ระบุ 0.1% (สำมะโนครัวปี 2556)

ภาษา

อังกฤษ (ภาษาราชการ) Mandinka, Fula Woof, Jola Serahuli ฯลฯ

 

รูปแบบการปกครอง

ระบบสาธารณรัฐ (Republic) มีประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐและผู้นำรัฐบาล

เมืองหลวง

กรุงบันจูล (Banjul ชื่อเดิมบัทเฮร์ส : Bathurst) เมืองสำคัญได้แก่ Brikama, Soma, Gunjur, Sukuta, Farafeni, Bansang, Georgetown, Basse

การแบ่งเขตการปกครอง

5 เขตการปกครอง และเมือง 1 เมือง* ได้แก่ Banjul*, Central River, Lower River, North Bank, Upper River, Western

วันที่ได้รับเอกราช

18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร

รัฐธรรมนูญ

ฉบับวันที่ 24 เมษายน 2513 ยังคงมีผลบังคับใช้ถึงปัจจุบัน

ระบบกฎหมาย

เป็นกฎหมายที่นำเอากฎหมายจารีตประเพณีของอังกฤษ กฎมายอิสลาม และกฎหมายธรรมเนียมปฏิบัติมาผสมผสานกัน

ฝ่ายบริหาร

ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งประมุขและผู้นำรัฐบาลและดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด ประธานาธิบดีได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนทุก 5 ปี และมีอำนาจแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีจากสมาชิกรัฐสภา

ฝ่ายนิติบัญญัติ

ประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งประกอบด้วยประธานสภา รองประธาน สมาชิก 45 คน ที่มาจากการเลือกตั้ง และ 4 คน ที่ได้รับการแต่งตั้ง

gambia-political-map

 

การเมืองการปกครอง
 
แกมเบียเป็นประเทศเล็กๆ ที่มีภูมิประเทศล้อมรอบด้วยประเทศเซเนกัล ในปี 2131 แกมเบียตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ และได้รับเอกราชพร้อมทั้งเข้าเป็นประเทศสมาชิกเครือจักรภพในปี 2508 
 
ปี 2513 แกมเบียประกาศเป็นประเทศสาธารณรัฐ โดยมีประธานาธิบดี Dawda Kairaba Jawara ดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐและผู้นำรัฐบาล อย่างไรก็ตาม หลังได้รับเอกราชจากอังกฤษ แกมเบียต้องประสบปัญหาอย่างมาก เนื่องจากเป็นประเทศเล็กที่มีความอ่อนแอในการรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ จนเกิดการรัฐประหารขึ้นหลายครั้ง ดังเช่น ความพยายามก่อรัฐประหารในปี 2524 โดยการนำของ นาย Kukoi Samba Sanyang ทำให้ประธานาธิบดี Jawara ขอรับความช่วยเหลือจากเซเนกัล รัฐบาลเซเนกัลจึงส่งกำลังทหารเข้าปราบปรามจนสำเร็จ ซึ่งจากเหตุการณ์ครั้งนั้นส่งผลให้ทั้งฝ่ายแกมเบียและเซเนกัลลงนามในสนธิสัญญาการรวมตัวกันเป็นสมาพันธรัฐเซเนแกมเบียในปี 2525 ซึ่งต่อมาแกมเบียได้ขอแยกตัวออกจากเซเนกัลในปี 2532 เพราะมีปัญหากันในเรื่องดินแดน 
 
จากนั้นในปี 2537 ได้เกิดเหตุวุ่นวายทางการเมืองภายในแกมเบีย เมื่อนาย Yahya A.J.J. Jammeh ผู้นำกลุ่ม AFPRC ทำรัฐประหารล้มรัฐบาลประธานาธิบดี Jawara ได้สำเร็จ จากนั้นได้ประกาศแผนการนำพาประเทศสู่ความเป็นประชาธิปไตยและได้จัดการเลือกตั้งขึ้นในปี 2539 โดยนาย Jammeh ชนะการเลือกตั้งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีจนถึงปัจจุบัน (ภายหลังชนะการเลือกตั้งอีก 2 สมัย ในปี 2544 และเมื่อการเลือกตั้งครั้งล่าสุดเมื่อเดือนกันยายน 2549) 
 
จากการที่ประธานาธิบดี Jammeh และพรรค Alliance for Patriotic Reorientation and Construction (APRC) ผูกขาดทางการเมืองมาหลายสมัย จึงทำให้ประธานาธิบดี Jammeh ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจในพรรค APRC มีอิทธิพลในทางการบริหารเป็นอย่างมาก ทำให้ฝ่ายค้านไม่สามารถดำเนินการตรวจสอบฝ่ายรัฐบาลได้อย่างเต็มที่ อีกทั้ง ประธานาธิบดี Jammeh ยังมีอิทธิพลแทรกแซงไปในฝ่ายนิติบัญญัติ ทำให้การแบ่งแยกอำนาจไม่มีความชัดเจน นอกจากนี้ พรรค APRC ยังคงรักษาความผูกขาดทางการเมืองในระดับท้องถิ่น ด้วยการเอาชนะพรรคคู่แข่งอื่นๆ ทำให้การทำงานของพรรคฝ่ายค้านในการบริหารประเทศทุกระดับมีความอ่อนแอ 
 
นโยบายต่างประเทศ 
เนื่องจากแกมเบียถูกโอบล้อมทางภูมิศาสตร์โดยเซเนกัลและประเทศอื่นๆ ซึ่งต่างเป็นประเทศที่ฝรั่งเศสมีอิทธิพลเหนือ จึงทำให้แกมเบียพยายามสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับไนจีเรีย ซึ่งเป็นประเทศมหาอำนาจในภูมิภาคแอฟริกา โดยหวังที่จะสามารถถ่วงดุลย์อิทธิพลของฝรั่งเศส ภายหลังจากการปฏิวัติในปี 2537 ประเทศผู้ให้ความช่วยเหลือทวิภาคีระงับความช่วยเหลือ ทำให้เงินช่วยเหลือจากไนจีเรียมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความอยู่รอดของประเทศ นอกเหนือจากไนจีเรีย แกมเบียยังคงรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับอดีตอาณานิคมของอังกฤษ อาทิ เซียรร์ราลีโอน ไลบีเรีย อีกด้วย 
 
ในรอบหลายปีที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ระหว่างแกมเบียและเซเนกัลมีพัฒนาการที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ยังคงไม่มีความคืบหน้าในการแก้ปัญหาภาษีการค้าและการคมนาคมระหว่างกัน จนส่งผลกระทบถึงการท่องเที่ยวและการค้าของทั้งสองประเทศ แม้ข้อกล่าวหาที่ว่าประธานาธิบดี Jammeh ของแกมเบียสนับสนุนกลุ่มกบฏใน Casamance เพื่อเรียกร้องเอกราชจากเซเนกัล จะเป็นอุปสรรคต่อการดำเนินความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองประเทศในหลายโอกาส แต่แกมเบียยังคงมีบทบาทสำคัญในการเจรจาไกล่เกลี่ยระหว่างกลุ่มกบฏและรัฐบาลเซเนกัล 
 
ประธานาธิบดี Jammeh มีท่าทีชัดเจนในการสนับสนุนนาย Muammar Qadhafi ผู้นำลิเบีย และในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ทางการทูตและความช่วยเหลือกับไต้หวัน คิวบา และอีกหลายรัฐในแถบตะวันออกกลาง มีความแน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้น พร้อมกับมูลค่าความช่วยเหลือจากไต้หวันที่เพิ่มสูงขึ้นด้วย 
 
อย่างไรก็ตาม ปัญหาด้านสิทธิมนุษยชนและการบริหารประเทศแบบเบ็ดเสร็จส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างแกมเบียกับประเทศผู้ให้ความช่วยเหลืออื่นๆ รวมถึงสถาบันพหุภาคีต่างๆ แม้ว่าประธานาธิบดี Jammeh จะออกมาแสดงท่าทีเชิงบวกต่อปัญหาดังกล่าว แต่ก็เป็นไปเพียงเพื่อรักษาความสัมพันธ์กับประเทศและองค์การระหว่างประเทศ มิให้ระงับความช่วยเหลือแก่แกมเบีย โดยเฉพาะการดำเนินนโยบาย Operation No Compromise เพื่อแก้ไขปัญหาทุจริตคอรัปชั่น และการปฏิรูปทางเศรษฐกิจที่จำกัดเพื่อต้องการรักษาปฏิสัมพันธ์กับสถาบันกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) หลังจากที่เคยละเมิดข้อตกลงมาก่อนหน้านี้แล้ว จากนั้นในปี 2550 แกมเบียได้บรรลุข้อตกลง The Poverty Reduction and Growth Facility (PRGF) กับ IMF 
 
สถานการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างแกมเบียและสหรัฐฯ ไม่ราบรื่นเท่าที่ควร แม้ว่าแกมเบียจะได้รับสิทธิประโยชน์จากพระราชบัญญัติการให้ความช่วยเหลือแอฟริกา (African Growth and Opportunity ACT ? AGOA) ของสหรัฐฯ แต่ก็ถูกสหรัฐฯ ตัดออกจากประเทศผู้มีสิทธิประโยชน์ในกรอบความช่วยเหลือ Millennium Challenge Initiative ในปี 2549 เนื่องจากสหรัฐฯ มีข้อกังวลต่อปัญหาด้านสิทธิมนุษยชนของแกมเบีย 
 
เมื่อเดือนเมษายน 2550 สภาผู้แทนราษฎรของแกมเบียได้รับรองกรอบความตกลงเพื่อความร่วมมือระหว่างแกมเบียและเวเนซูเอลา ต่อมาประธานาธิบดี Hugo Chavez ของเวเนซูเอลาได้เดินทางไปร่วมการประชุม African Union (AU) Summit ที่กรุงบันจูล เมื่อเดือนกรกฎาคม 2550 และทั้งสองประเทศได้ประกาศที่จะเพิ่มพูนความร่วมมือระหว่างกันในด้านเกษตรกรรม สาธารณสุข การศึกษา ปิโตรเลียม พลังงาน การทหาร และระบบโครงสร้างพื้นฐาน 
 
นอกเหนือจากความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับเวเนซูเอลา แกมเบียได้เสริมสร้างความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับอิหร่าน นับแต่การประชุม AU Summit เมื่อเดือนกรกฎาคม 2549 โดยทั้งสองประเทศได้ลงนามความตกลงในด้านการค้า การจัดเก็บภาษี อุตสาหกรรม เทคโนโลยี การเงินการธนาคาร การคมนาคม การสื่อสาร และระบบโครงสร้างพื้นฐาน 

 

ความช่วยเหลือจากต่างประเทศ :

แกมเบียได้รับความช่วยเหลือส่วนใหญ่จากประเทศตะวันตกเช่น การฝึกทหารจากอังกฤษ การฝึกตำรวจจากฝรั่งเศส และการเงิน และการพัฒนาด้านคมนาคมจากเยอรมัน เป็นต้น และรัฐบาลไทยเคยบริจาคข้าวสาร 100 ตันให้แก่รัฐบาลแกมเบียซึ่งประสบปัญหาความแห้งแล้งเมื่อเดือนสิงหาคม 2531

 

Chiefs of State and Cabinet Members of Foreign Governments

ข้อมูล ณ วันที่ 15 สิงหาคม 2559

 Update 29 กันยายน 2560

 

  • Pres.
    Yahya JAMMEH
  • Vice Pres.
    Isatou NJIE-SAIDY
  • Min. of Agriculture
    Ismaila SANYANG
  • Min. of Basic & Secondary Education
    Fatou Lamin FAYE
  • Min. of Defense
    Yahya JAMME
  • Min. of Environment, Water Resources, Parks, & Wildlife, Fisheries, & Climate Change
    Pa Ousman JARJU
  • Min. of Finance & Economic Affairs
    Abdou KOLLEY
  • Min. of Fisheries
    Mass Axi GAI
  • Min. of Foreign Affairs
    Neneh MACDOUALL-GAYE
  • Min. of Health & Social Welfare
    Omar SEY
  • Min. of Higher Education, Research, Science, & Technology
    Aboubacar SENGHORE
  • Min. of Information & Communication Infrastructure
    Sheriff BOJANG
  • Min. of the Interior
    Ousman SONKO
  • Min. of Justice & Attorney Gen.
    Mama Fatima SINGHATEH
  • Min. of Lands & Regional Govt.
    Musa Amul NYASSI
  • Min. of Petroleum & Energy
    N/A
  • Min. of Planning
    N/A
  • Min. of Presidential Affairs
    Doudou Bammy JAGNE
  • Min. of Trade & Culture
    Benjamin A. ROBERTS
  • Min. of Trade, Industry, Regional Integration, & Employment
    Abdou JOBE
  • Min. of Transport, Works, & Infrastructure
    N/A
  • Min. of Women's Affairs
    Isatou NJIE-SAIDY
  • Min. of Youth & Sports
    Alieu K. JAMMEH
  • Ambassador to the US
    Omar FAYE
  • Permanent Representative to the UN, New York
    Mamadou TANGARA

 

 

ที่มา: https://www.cia.gov/library/publications/resources/world-leaders-1/GA.html

 

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP)

3.427 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

GDP รายบุคคล

1,700 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

อัตราการเจริญเติบโต GDP

2.5% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

GDP แยกตามภาคการผลิต

  • ภาคการเกษตร 21.4%
  • ภาคอุตสาหกรรม 15.6%
  • ภาคการบริการ 63% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)

7.2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

อัตราการว่างงาน

ไม่มีข้อมูล

ผลผลิตทางการเกษตร

ถั่วลิสง (ทำรายได้ให้แก่ประเทศประมาณครึ่งหนึ่งของมูลค่าส่งออก) ข้าว ฝ้าย มันสำปะหลัง

อุตสาหกรรม

ภาคอุตสาหกรรมเป็นแบบดั้งเดิมที่ยังไม่พัฒนา การท่องเที่ยวเป็นอุตสาหกรรมทีทำรายได้เข้าประเทศมาก

อัตราการเกิบโตภาคอุตสาหกรรม

1.2% (ค่าประมาณพ.ศ. 2559)

ดุลบัญชีเดินสะพัด

ขาดดุล 97 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

มูลค่าการส่งออก

120 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

สินค้าส่งออก

ถั่วลิสงและผลิตภัณฑ์จากถั่วลิสง น้ำมันปาล์ม ปลารมควัน และตากแห้ง หนังสัตว์ และน้ำมันถั่ว

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ

China 47.7%, India 27.1%, France 5.9%, UK 4.9% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

มูลค่าการนำเข้า

363.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

สินค้านำเข้า

เครื่องอุปโภคบริโภค วัตถุดิบ เสื้อผ้า สิ่งทอ ผลิตภัณฑ์-ปิโตรเลียม ยานพาหนะ เครื่องจักรต่างๆ (สินค้าที่แกมเบียนำเข้าจาก ประเทศไทย ได้แก่ ข้าว เครื่องแต่งกายผู้ชาย รองเท้า รถจักรยาน หม้อเก็บไฟฟ้า)

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ

China 34.2%, Brazil 8.1%, Senegal 6.9%, India 5.7%, Netherlands 4.8% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

สกุลเงิน

Dalasi (GMD)

สัญลักษณ์เงิน

GMD

อัตราการแลกเปลี่ยนเงินตรา

(ตรวจสอบอัตราการแลกเปลี่ยนได้ที่นี่)

 
แกมเบียเป็นประเทศขนาดเล็ก มีประชากรเพียง 1.7 ล้านคน ประชากรในสัดส่วนกว่าร้อยละ 50 โดยเฉลี่ยมีรายได้ต่ำกว่า 2 USD ต่อวัน และกว่าร้อยละ 80 ประกอบอาชีพเกษตรกรรม อย่างไรก็ดี ตัวชี้วัดทางสุขภาพหลายตัวมีพัฒนาการที่ดีขึ้น อายุเฉลี่ยประชากรเพิ่มขึ้นจาก 37 ปี ในปี 2513 เป็น 59 ปี ในปี 2548 การแพร่กระจายของโรคเอดส์โดยส่วนใหญ่สามารถควบคุมได้ แต่ยังคงมีอัตราสูงในกรุงบันจูล นักวิจัยชี้ว่า การขาดแผนงานที่สมบูรณ์ในการส่งเสริมความรู้โรคเอดส์ ปัญหาว่างงาน และการอพยพ เป็นปัจจัยลบต่อการควบคุมการแพร่ระบาดของโรคเอดส์ในแกมเบีย 
 
แกมเบียเป็นประเทศกำลังพัฒนาที่มีรายได้หลักจากการเกษตรและอุตสาหกรรมท่อง เที่ยว เมื่อใดที่แกมเบียประสบปัญหาความแห้งแล้ง ก็จะมีผลกระทบอย่างมากต่อเศรษฐกิจของประเทศ อย่างไรก็ตาม แกมเบียไม่มีแร่ธาตุหรือทรัพยากรธรรมชาติที่เด่นชัดนัก และมีรากฐานทางเกษตรกรรมค่อนข้างจำกัด แต่ทรัพยากรตามลุ่มแม่น้ำแกมเบียยังคงไม่ได้ถูกใช้ประโยชน์มากนัก เนื่องจากเป็นแม่น้ำที่สามารถใช้เป็นเส้นทางขนส่งได้ บริเวณดังกล่าวจึงเหมาะแก่การเพาะปลูกและอุตสาหกรรมแปรรูปที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเพาะปลูกและจัดส่งดอกไม้ ผลไม้เขตร้อน ฝ้าย และข้าว ซึ่งได้รับประโยชน์จากการที่มีฝนตกอย่างต่อเนื่องและในปริมาณที่เหมาะสม 
 
แม้ในช่วงหลัง สาธารณูปโภคทางอากาศและทางบกจะได้รับการพัฒนามากขึ้น การคมนาคมทางน้ำยังคงเป็นเส้นทางหลักในการขนส่งสินค้า โดยเฉพาะผ่านทางแม่น้ำแกมเบีย ซึ่งท่าเรือที่กรุงบันจูลรับตู้สินค้าโดยเฉลี่ย 800 ตู้ต่อเดือน ท่าอากาศยาน Yundum International Airport ได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่เมื่อปี 2540 อาคารผู้โดยสารใหม่ได้ถูกสร้างขึ้น มีการเชื่อมต่อทางอากาศที่ค่อนข้างดีและมีหลายสายการบินที่บินออกจากกรุงบัน จูลไปยังจุดหมายต่างๆ ในแอฟริกาและยุโรป 
 
อุตสาหกรรมเป็นอุตสาหกรรมขนาดเล็กด้านการผลิต ถั่ว ปลา หนังสัตว์ การลดค่าเงิน CFA FRANC ของเซเนกัล ในเดือนมกราคม 2537 ส่งผลให้สินค้าของประเทศเซเนกัลเป็นที่สนใจจากผู้ซื้อมากกว่าสินค้าจาก แกมเบีย ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีการขยายตัวของธุรกิจโทรคมนาคม มีการลงทุนขนาดใหญ่ในภาคอุตสาหกรรมการประมง โดยแกมเบียได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลญี่ปุ่น แม้ว่า ภาคการประมงยังคงมีขนาดเล็ก นอกจากนี้ อุตสาหกรรมการก่อสร้างและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ยังเป็นตัวขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจที่สำคัญและทำรายได้ให้แกมเบียเป็นจำนวนมาก 
 
สิ่งที่ยังคงเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาประเทศคือ ปัญหาโครงข่ายพื้นฐานและระบบสาธารณูปโภค อาทิ ไฟฟ้า ที่ไม่เพียงพอต่อความต้องการ การเชื่อมต่อทางการตลาดและการขนส่งค่อนข้างจำกัด และกฏระเบียบยังไม่ได้มาตรฐาน นอกเหนือจากการประมง ภาค รวมถึงอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ที่ โดยเฉพาะในรอบหลายปีที่ผ่านมา ทั้งนี้ ส่วนหนึ่งเป็นผลจากความเชื่อมั่นที่เพิ่มขึ้นต่อเสถียรภาพทางการเมืองของ แกมเบีย 
 
แผนพัฒนาเศรษฐกิจ Vision 2020 ซึ่งได้ถูกร่างขึ้นโดย The Armed Forces Provisional Ruling Council เมื่อปี 2537 ยังคงเป็นแผนหลักของแกมเบียในปัจจุบัน แผนดังกล่าวมีเป้าหมายที่จะขจัดความยากจนและส่งเสริมการพึ่งพาอาหารตนเอง การเสริมสร้างและเพิ่มความหลากหลายของฐานอุตสาหกรรม และการสร้างภาคอุตสาหกรรมการส่งออก

 

 

สถิติที่สำคัญ ไทย-แกมเบีย (2555)
มูลค่าการค้าไทย-แกมเบีย 19.94 ล้าน USD (ไทยส่งออก 18.15 ล้าน USD ไทยนำเข้า 1.79 ล้าน USD ไทยได้ดุลการค้า 16.36 ล้าน USD)
 
 
การท่องเที่ยว ชาวแกมเบียมาไทย 432 คน
 
คนไทยในแกมเบีย 2 คน
 
การตรวจลงตรา ขอรับการตรวจลงตราตามปกติได้ที่กรุงเทพฯ (สถานกงสุล)
 
สำนักงานไทยที่ดูแลแกมเบีย สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงดาการ์
 
สำนักงานแกมเบียในไทย กรุงเทพฯ (สถานกงสุล) (กงสุลกิตติมศักดิ์แกมเบียประจำไทยคือ นายสมควร บุณยมานนท์
 
ความสัมพันธ์ทั่วไป 
การทูต 
ไทยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับแกมเบียเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2528 โดยมอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงดาการ์ มีเขตอาณาครอบคลุมถึงแกมเบีย แต่ฝ่ายแกมเบียยังไม่ได้กำหนดให้สถานเอกอัครราชทูตแห่งใดมีเขตอาณาครอบคลุมถึงประเทศไทย ไทยมีสถานกงสุลกิตติมศักดิ์ประจำแกมเบียโดยมีนาย Alieu Abdoulie Momodou Mboge (อาลีเยอ อับดูลี โมโมดู อึมโบเก) ดำรงตำแหน่งกงสุลกิตติมศักดิ์ไทยประจำกรุงบันจูล และมีสถานกงสุลกิตติมศักดิ์แกมเบียประจำประเทศไทย โดยมีนายสมควร บุณยมานนท์ ดำรงตำแหน่งกงสุลกิตติมศักดิ์แกมเบียประจำกรุงเทพฯ 
 
เศรษฐกิจ 
แม้ว่ามูลค่าการค้าระหว่างไทยกับแกมเบียยังมีจำนวนไม่มาก ไทยอาจพิจารณาใช้แกมเบียเป็นศูนย์กลางการค้าในแถบกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส (Francophone) โดยให้แกมเบียเป็นเสมือนแหล่งระบายสินค้า หรือคลังสินค้า เพื่อส่งต่อสินค้าไทยไปขายในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก ทั้งนี้ แกมเบียเคยเสนอให้มีการร่วมลงทุนในแกมเบีย โดยเฉพาะด้านการประมง ซึ่งข้อเสนอทางด้านการประมงเป็นสิ่งที่น่าจะดำเนินการได้ โดยเฉพาะการจัดตั้งโรงงานทำปลากระป๋องส่งไปยังประเทศที่พัฒนาแล้ว แต่แกมเบียต้องมีปัจจัยด้านการพัฒนาภายในประเทศให้พร้อมกว่านี้ อาทิ ระบบคมนาคมและการสื่อสาร การพัฒนากรุงบันจูลให้เป็นท่าเรือน้ำลึก จะมีส่วนสำคัญในการเชิญชวนให้นักลงทุนไทยเข้าร่วมลงทุนกับแกมเบีย สำหรับด้านการท่องเที่ยวนั้นไทยอาจพิจารณาลงทุนในกิจการโรงแรมเพื่อชักชวนนักท่องเที่ยวจากยุโรปเข้ามาในแกมเบียวัตถุดิบที่ไทยสามารถนำเข้าได้ เช่น ฝ้าย ปลา อัญมณี ถั่วลิสง
 
สำหรับมูลค่าการค้าระหว่างสองฝ่ายมีปริมาณไม่มากนัก สำหรับสินค้าสำคัญที่ไทยส่งออกไปแกมเบีย ได้แก่ ข้าว ผลิตภัณฑ์พลาสติก ผ้าปักและผ้าลูกไม้ รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ หม้อแบตเตอรี่และส่วนประกอบ เป็นต้น สินค้าสำคัญที่ไทยนำเข้าจากแกมเบีย ได้แก่ เหล็ก เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์ ด้ายและเส้นใย เคมีภัณฑ์ เป็นต้น
 
สังคมและวัฒนธรรม
ภายใต้โครงการ Thai Aid ปี 2531 แกมเบียส่งเจ้าหน้าที่จำนวน 5-6 คน มารับการฝึกอบรมบุคลากรสาขาสาธารณสุขภายใต้โครงการ Thai Aid Programme และแกมเบียมีความสนใจในหลักสูตรการฝึกอบรมของสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) ซึ่งรัฐมนตรีต่างประเทศแกมเบียเคยไปเยี่ยมชมมาเมื่อต้นปี 2531 
 
ไทยได้ให้ความช่วยเหลือแกมเบียด้านสาธารณสุข โดยไทยได้ส่งผู้เชี่ยวชาญด้านการผลิตยารักษาโรคมาลาเรียไปประเทศแกมเบีย เพื่อพบหารือกับหน่วยงานด้านสาธารณสุข และเยี่ยมชมสถาบัน โรงพยาบาลในเดือนมิถุนายน 
 
กรกฎาคม 2549 นอกจากนี้ ไทยยังได้เคยมอบ Malaria Test Kits จำนวน 7,500 ชิ้น และมุ้งเคลือบน้ำยากันยุงอีก 300 ชิ้น ซึ่งได้รับความชื่นชมอย่างกว้างขวางจากฝ่ายแกมเบีย 
 
สำนักงานความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ (สพร.) ได้จัดการอบรม Malaria Prevention and Control แก่ผู้รับทุนชาวเซเนกัล แกมเบีย มาลี และบูร์กินาฟาโซ ครั้งที่ 1 ระหว่างวันที่ 8 มิถุนายน ? 3 กรกฎาคม 2552 และครั้งที่ 2 ระหว่างวันที่ 20 กรกฎาคม ? 14 สิงหาคม 2552 สำหรับปีงบประมาณ 2553 สพร. มีแผนที่จะจัดการอบรมดังกล่าวที่ไทย 1 ครั้ง และจัด workshop ในประเทศเซเนกัล แกมเบีย และบูร์กินาฟาโซ อีกประเทศละ 1 ครั้ง 
 
ระหว่างวันที่ 21-23 กันยายน 2552 เอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงดาการ์ได้เดินทางไปเยือนแกมเบียเพื่อติดตามผลโครงการความร่วมมือระหว่างไทย-แกมเบีย และได้มีการหารือเกี่ยวกับการขยายโครงการ One hospital bed, One mosquito net ที่ปัจจุบันกำลังดำเนินการกับเซเนกัล ไปยังแกมเบียด้วย 
 
ความตกลงที่สำคัญๆ กับไทย 
ความตกลงที่ได้ลงนามไปแล้ว 
เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2549 ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย รองนายกรัฐมนตรี ได้ลงนาม คตล.ว่าด้วยความร่วมมือด้านเศรษฐกิจ การค้า การลงทุน และวิชาการระหว่างแกมเบียกับไทย ในช่วงการประชุม AU Summit ที่กรุงบันจูล ประเทศแกมเบีย 
 
ความตกลงที่อยู่ในระหว่างพิจารณาจัดทำ 
ไม่มี 
 
การเยือนที่สำคัญ 
ฝ่ายไทย 
รัฐบาล 
- ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคม - 3 กรกฎาคม 2549 ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย รองนายกรัฐมนตรี เดินทางเข้าร่วมการประชุม AU Summit ที่กรุงบันจูล 
 
ฝ่ายแกมเบีย 
รัฐบาล 
- ประธานาธิบดี Dawda Kairaba Jawara เคยเดินทางมาเยือนไทยอย่างไม่เป็นทางการ 3 ครั้ง คือ ปี 2511 (ขณะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี), ปี 2513, ปี 2518 เคยแวะพัก (Stop-over) 3 ครั้ง คือ 18 กันยายน 2527, 16-18 เมษายน 2530, 14-16 กรกฎาคม 2531 และเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11-15 ธันวาคม 2531 และเมื่อวันที่ 23-27 มิถุนายน 2548 จึงนับเป็นผู้นำของประเทศในแอฟริกาที่มาเยือนประเทศไทยบ่อยครั้งที่สุด 
 
- รัฐมนตรีต่างประเทศ นาย Alhagi Lamin Kiti Jabang เยือนไทยระหว่างวันที่ 16-18 เมษายน 2530 
 
- รัฐมนตรีต่างประเทศ นาย Omar B Say เยือนไทย 2 ครั้ง ในเดือนมกราคม 2531 และระหว่างวันที่ 11-15 ธันวาคม 2531 
 
- รัฐมนตรีต่างประเทศ นาย Omar A. Touray และรัฐมนตรีการค้าและแรงงาน นาย Abdou Kolley เดินทางเยือนไทยเพื่อหารือถึงประเด็นการซื้อขายข้าวระหว่างรัฐต่อรัฐ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2551   
 
ความตกลงและความร่วมมือ
 
- ความตกลงว่าด้วยความร่วมมือด้านเศรษฐกิจ การค้า การลงทุน และวิชาการ
วันที่ลงนาม 02 กรกฎาคม 2549
 

ที่มา: กรมเอเชียใต้ ตะวันออกกลางและแอฟริกา กระทรวงการต่างประเทศ

กันยายน 2558

 

 

รายการ มูลค่า : ล้านเหรียญสหรัฐฯ อัตราขยายตัว (%)
2556 2557 2558 2558(ม.ค.-ธ.ค.) 2559(ม.ค.-ธ.ค.) 2556 2557 2558 2558(ม.ค.-ธ.ค.) 2559(ม.ค.-ธ.ค.)
ไทย - โลก                      
มูลค่าการค้า 478,914.69 455,210.59 416,962.57 416,962.57 409,585.57 0.15 -4.95 -8.40 -8.40 -1.77
การส่งออก 228,498.54 227,461.99 214,309.58 214,309.58 215,387.54 -0.26 -0.45 -5.78 -5.78 0.50
การนำเข้า 250,416.15 227,748.59 202,652.99 202,652.99 194,198.03 0.52 -9.05 -11.02 -11.02 -4.17
ดุลการค้า -21,917.61 -286.60 11,656.59 11,656.59 21,189.51            
ไทย - แกมเบีย                      
มูลค่าการค้า 26.32 33.31 29.47 29.47 20.59 32.00 26.56 -11.51 -11.51 -30.13
การส่งออก 23.24 31.70 28.54 28.54 20.41 28.09 36.37 -9.95 -9.95 -28.49
การนำเข้า 3.07 1.61 0.93 0.93 0.18 71.60 -47.65 -42.15 -42.15 -80.62
ดุลการค้า 20.17 30.09 27.61 27.61 20.23            

 

ที่มา : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ โดยความร่วมมือจากกรมศุลกากร

 

 
อันดับที่ ชื่อสินค้า มูลค่า : ล้านเหรียญ อัตราขยายตัว (%)
2556 2557 2558 2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2559
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2556 2557 2558 2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2559
 (ม.ค.-ธ.ค.)
   
1 ผลิตภัณฑ์พลาสติก 11.6 13.9 10.0 10.0 8.5 17.93 19.32 -27.93 -27.93 -14.44
2 ผ้าปักและผ้าลูกไม้ 3.5 4.0 6.4 6.4 5.4 26.78 14.26 61.04 61.04 -14.92
3 ข้าว 2.0 6.7 4.8 4.8 1.7 16.68 237.03 -27.98 -27.98 -64.15
4 รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ 0.6 0.9 0.5 0.5 1.3 52.58 55.77 -39.73 -39.73 136.28
5 กระดาษและผลิตภัณฑ์กระดาษ 0.4 1.1 0.3 0.3 0.8 959.95 189.82 -73.52 -73.52 166.20
6 ตาข่ายจับปลา 0.6 0.5 0.7 0.7 0.3 150.04 -24.02 43.44 43.44 -55.37
7 เครื่องนุ่งห่ม 0.1 0.5 0.2 0.2 0.2 -71.13 499.14 -49.09 -49.09 -16.71
8 เครื่องปรับอากาศและส่วนประกอบ 0.7 0.2 0.5 0.5 0.2 67.43 -70.38 171.67 171.67 -67.37
9 หม้อแบตเตอรี่และส่วนประกอบ 0.5 0.6 0.3 0.3 0.1 -29.38 26.78 -55.06 -55.06 -51.39
10 ตู้เย็น ตู้แช่แข็งและส่วนประกอบ 0.1 0.1 0.2 0.2 0.1 - 24.81 67.41 67.41 -18.63
รวม 10 รายการ 19.9 28.4 23.9 23.9 18.7 22.25 42.50 -15.83 -15.83 -21.80
อื่นๆ 3.3 3.3 4.6 4.6 1.7 80.10 -0.71 41.06 41.06 -63.13
รวมทั้งสิ้น 23.2 31.7 28.5 28.5 20.4 28.09 36.37 -9.95 -9.95 -28.49

 

ที่มา : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ โดยความร่วมมือจากกรมศุลกากร

 

 
อันดับที่ ชื่อสินค้า มูลค่า : ล้านเหรียญ อัตราขยายตัว (%)
2556 2557 2558 2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2559
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2556 2557 2558 2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2559
 (ม.ค.-ธ.ค.)
   
1 ไม้ซุง ไม้แปรรูปและผลิตภัณฑ์ - - - - 0.1 - - - - -
2 เหล็ก เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์ 3.0 1.4 0.7 0.7 0.1 68.63 -52.07 -49.29 -49.29 -89.48
3 เครื่องจักรไฟฟ้าและส่วนประกอบ 0.0 - 0.0 0.0 0.0 -54.24 -100.00 - - -53.45
4 เครื่องจักรกลและส่วนประกอบ - 0.1 0.1 0.1 0.0 - - -49.71 -49.71 -96.01
5 ผลิตภัณฑ์สิ่งทออื่น ๆ - - 0.0 0.0 0.0 - - - - -42.86
6 สิ่งพิมพ์ 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 - - 100.00 100.00 -
7 ส่วนประกอบและอุปกรณ์ยานยนต์ - - - - 0.0 - - - - -
8 เครื่องใช้เบ็ดเตล็ด - - 0.0 0.0 0.0 - - - - -
9 เสื้อผ้าสำเร็จรูป - - 0.0 0.0 - - - - - -100.00
10 ผลิตภัณฑ์ทำจากพลาสติก - 0.0 0.0 0.0 - - - -93.33 -93.33 -100.00
รวม 10 รายการ 3.0 1.5 0.8 0.8 0.2 67.40 -48.47 -48.98 -48.98 -77.18
อื่นๆ 0.1 0.1 0.1 0.1 0.0 75,400.00 -15.36 123.00 123.00 -99.65
รวมทั้งสิ้น 3.1 1.6 0.9 0.9 0.2 71.60 -47.65 -42.15 -42.15 -80.62
 
ที่มา : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ โดยความร่วมมือจากกรมศุลกากร

 

 

 

 

JoomSpirit