สาธารณรัฐโมซัมบิก

mozam-flag mozam-coa
ธง ตราสัญลักษณ์ (Coat of Arms)

 

 

ชื่ออย่างเป็นทางการ

สาธารณรัฐโมซัมบิก หรือ Republic of Mozambique

ที่ตั้ง

ตั้งอยู่ทางชายฝั่งด้านตะวันออกของแอฟริกาตอนใต้ของทวีปแอฟริกา

พื้นที่

799,380 ตารางกิโลเมตร พื้นดิน 786,380 ตารางกิโลเมตร พื้นน้ำ 13,000 ตารางกิโลเมตร

อาณาเขต

พรมแดนทั้งหมดยาว 4,783 กิโลเมตร ทางภาคเหนือติดกับแทนซาเนียเป็นระยะทาง 840 กิโลเมตร ทิศใต้ติดกับแอฟริกาใต้เป็นระยะทาง 496 กิโลเมตร ทิศตะวันออกติดกัมหาสมุทรอินเดีย ทิศตะวันตกติดกับมาลาวีเป็นระยะทาง 1,498 กิโลเมตร ซิมบับเวเป็นระยะทาง 1,402 กิโลเมตร แซมเบียเป็นระยะทาง 439 กิโลเมตร สวาซิแลนด์เป็นระยะทาง 108 กิโลเมตร ชายฝั่งมีความยาวทั้งสิ้น 2,470 กิโลเมตร

สภาพภูมิประเทศ

เนื้อที่เกือบครึ่งของประเทศทางตะวันออกเป็นที่ราบชายฝั่ง มีที่ราบสูงในตอนกลางและทางตะวันตกเฉียงเหนือ ภูเขาในทางตะวันตก

สภาพภูมิอากาศ

ร้อนชื้น เดือนที่มีอากาศร้อนที่สุดคือเดือนมกราคม เดือนที่มีอากาศเย็นที่สุด คือเดือนมิถุนายน

ทรัพยากรธรรมชาติ

ถ่านหิน ไททาเนียม ก๊าซธรรมชาติ พลังงานน้ำ แทนทาลัม กราไฟท์

ภัยธรรมชาติ

ภาวะแห้งแล้งอย่างรุนแรง พายุไซโคลนที่มีความรุนแรงระดับทำลายล้าง และน้ำท่วมในเขตทางตอนกลางและทางใต้

จำนวนประชากร

26,573,706 ล้านคน (ค่าประมาณ เดือนกรกฏาคม พ.ศ. 2560)

อัตราการเติบโตของประชากร

2.5% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2560)

สัญชาติ

Mozambican (s)

เชื้อชาติ

แอฟริกัน 99.66% (ประกอบด้วยเผ่า Makhuwa, Tsonga, Lomwe, Sena และเผ่าอื่นๆ) ชาวยุโรป 0.06% ยุโรป-แอฟริกัน 0.2% อินเดีย 0.08

ศาสนา

โรมันคาทอลิก 28.4% มุสลิม 17.9% คริสเตียน Zionist 15.5% โปรแตสแตนท์ 12.2% (รวมนิกาย Pentecostal 10.9% และ Anglican 1.3%) อื่นๆ 6.7% ไม่มีศาสนา 18.7% ที่ระบุไม่ได้ 0.7%

ภาษา

ภาษาโปรตุเกสเป็นภาษาราชการ และมีภาษาท้องถิ่นแอฟริกัน ได้แก่ Emakhuwa 25.3% Xichangana 10.3%, Cisena 7.5%, Elomwe 7%, Echuwabo 5.1% ภาษาโมซัมบิกอื่นๆ 30.1% ภาษาอื่นๆ 4%

 

ประวัติศาสตร์โดยสังเขป

ชายฝั่งโมซัมบิกเป็นชุมชนทางทะเลของพ่อค้าชาวอินเดีย อาหรับ และเปอร์เซียมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 9 โดยเป็นชุมทางการค้าทาส งาช้าง ทองคำ และเครื่องเทศ และมีการสร้างครอบครัวของพ่อค้ามุสลิมซึ่งแต่งงานกับหญิงชาวแอฟริกาท้องถิ่น ชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เดินทางมาถึงโมซัมบิกได้แก่ ชาวโปรตุเกส ในศตวรรษที่ 15 โจรสลัดเข้ามามีอำนาจเหนือน่านน้ำโมซัมบิก ยกกำลังบุกยึดเมืองชายฝั่งโมซัมบิกและสร้างป้อมปราการป้องกันการโจมตีจากอังกฤษและดัตช์ ในศตวรรษที่ 17 ดินแดนโมซัมบิกตอนในถูกแบ่งเป็นเขตเกษตรกรรมภายใต้อาณานิคมของโปรตุเกส แต่กลุ่มโจรสลัดก็ยังคงบุกยึดหมู่บ้านและเมืองต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ชาวแอฟริกันท้องถิ่นดิ้นรนเป็นอิสระจากอาณานิคมโปรตุเกส 

ปี 2503 รัฐบาลโปรตุเกสใช้กำลังปราบปรามคนท้องถิ่นที่ไม่ยอมอยู่ใต้อำนาจ นำไปสู่สงครามและเหตุการณ์สังหารหมู่ (Mueda Massacre) ในปี 2505 นายเอดูอาร์โด มอนเลน (Eduardo Mondlane) ผู้นำท้องถิ่นที่มีอิทธิพล ได้ก่อตั้งแนวร่วมเพื่อการปลดปล่อยโมซัมบิก (Liberation Front of Mozamibique -  FRELIMO) ต่อมาในปี 2512 นายมอนเลนถูกฆาตกรรม และนายซาโมรา มาเชล (Samora Machel) ผู้นำทางทหารของ FRELIMO ได้ขึ้นเป็นผู้นำแนวร่วม และใช้ความรุนแรงในการต่อต้านรัฐบาลโปรตุเกส ในที่สุด กลุ่ม FRELIMO ได้ชัยชนะและประกาศเอกราชของโมซัมบิกจากอาณานิคมโปรตุเกสในวันที่ 25 มิถุนายน 2518 โดย FRELIMO เป็นพรรครัฐบาลและนายมาเชลเป็นประธานาธิบดี 

กองทัพโปรตุเกสถอนกำลังจากโมซัมบิกในชั่วข้ามคืน โดยได้ทำลายสาธารณูปโภคพื้นฐาน รถยนต์ และบ่อน้ำสาธารณะในเมืองลงทั้งหมด รัฐบาลใหม่ของนายมาเชลใช้นโยบายการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองอย่างรุนแรง (radical social change) ปกครองประเทศแบบสังคมนิยม ยึดทรัพย์สินเอกชนทั้งหมดเป็นของรัฐ และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับประเทศคอมมิวนิสต์ในยุโรป 

โมซัมบิกกลายเป็นประเทศที่ประเทศคอมมิวนิตส์ใช้เป็นสัญลักษณ์เชิดชูความสำเร็จของการปกครองระบอบสังคมนิยม การเมืองภายในของโมซัมบิกได้รับผลกระทบจากสงครามเย็นอย่างมาก ในทศวรรษที่ 1980 ประเทศเสรีตะวันตกและแอฟริกาใต้เข้าแทรกแซง โดยสนับสนุนกลุ่ม Mozambique National Resistance (RENAMO) ที่ก่อสงครามกลางเมือง ทำลายสาธารณูปโภคพื้นฐาน สะพาน ทางรถไฟ โรงเรียน สถานพยาบาล ทำให้การพัฒนาประเทศหยุดชะงัก ปลายทศวรรษที่ 1980 สหภาพโซเวียตล่มสลาย สงครามเย็นสิ้นสุดลง รัฐบาลแอฟริกาใต้ยุติการสนับสนุน RENAMO ต่อมาในปี 2529 นายมาเชลเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำ และนายโจอาควิม ชิสสาโน (Joaquim Chissano) ขึ้นเป็นผู้นำประเทศแทน 

นายชิสสาโน เปลี่ยนนโยบายเศรษฐกิจจากมาร์กซิส (Marxist) เป็นเศรษฐกิจการตลาด (market economy) และลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพยุติสงครามกลางเมืองกับ RENAMO ในเดือนตุลาคม 2535 และจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปและการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งแรกของโมซัมบิกในเดือนตุลาคม 2537 ซึ่งนาย   ชิสสาโนชนะการเลือกตั้งและเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี 

การเลือกตั้งครั้งที่ 2 จัดขึ้นในปี 2542 ซึ่งนายชิสสาโนชนะการเลือกตั้งอีกครั้งและเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่ 2 แต่ในการเลือกตั้งครั้งที่ 3 เมื่อเดือนธันวาคม 2547 นายชิสสาโนไม่สามารถลงสมัครได้เนื่องจากดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีครบ 2 วาระแล้ว ทำให้นายอาร์มันโด เอมิลิโอกูเอบูซ่า (Armando Emilio Guebuza) เข้าดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค FRELIMO แทนและสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า นายกูเอบูซ่าชนะการเลือกตั้งเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี หลังจากนั้น ในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2552 นายกูเอบูซ่าชนะการเลือกตั้งเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยที่ 2 ด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 75 และพรรค FRELIMO ได้คะแนนเสียงร้อยละ 74.66 ทำให้ได้ที่นั่งในสมัชชาสาธารณรัฐ 191 ที่นั่ง จาก 250 ที่นั่ง (พรรค RENAMO ได้ 51 ที่นั่ง พรรค MDM  ได้ 8 ที่นั่ง) 

นับจากที่สงครามกลางเมืองอันยาวนานสิ้นสุดลงเมื่อตุลาคม 2535 โมซัมบิกได้เปลี่ยนสถานะจากภาวะรัฐล้มเหลว (failed state) มาเป็นประเทศตัวอย่างของการฟื้นฟูและการพัฒนาประเทศภายหลังจากภาวะสงคราม ส่งผลให้โมซัมบิกมีความมั่นคงทางการเมือง เกิดภาวะความปรองดองในชาติ และมีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในช่วงการปกครองของประธานาธิบดีชิสสาโน ระหว่างปี 2529 -2548 

ภายใต้การนำของประธานาธิบดีกูเอบูซ่า (นับแต่ปี 2548) รัฐบาลมีนโยบายการปกครองค่อนข้างกร้าวร้าว มีลักษณะความเป็นเผด็จการสูง ซึ่งแตกต่างจากแนวทางเดิมของประธานาธิบดีชิสสาโน ที่ให้ความสำคัญกับความสมานฉันท์และการมีความคิดที่แตกต่างตามระบอบประชาธิปไตย (democratic pluralism) อย่างสิ้นเชิง ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งทางการเมืองมากขึ้น โดยเฉพาะระหว่างพรรครัฐบาล FRELIMO และพรรคฝ่ายค้าน RENAMO การพัฒนาประเทศจึงชะลอตัวลงตามไปด้วย การบริหารแบบเผด็จการของประธานาธิบดีกูเอบูซ่าได้เอื้อประโยชน์ต่อระบบอุปถัมภ์และการคอรัปชั่น ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของความไม่พอใจจากภาคสังคม 

ภายหลังเข้าพิธีสาบานตน ประธานาธิบดีกูเอบูซ่า ได้กล่าวปราศรัยถึงนโยบายของรัฐบาลว่า จะผลักดันการกระจายอำนาจการปกครองของรัฐบาล ส่งเสริมการปกครองที่ดี การปฏิรูปเศรษฐกิจเพื่อแก้ปัญหาการว่างงาน และขจัดความยากจน รวมทั้งได้กล่าวถึงท่าทีของรัฐบาลที่จะร่วมมือกับภาคเอกชนและองค์กรความช่วยเหลือต่าง ๆ ให้มากขึ้น เพื่อเร่งรัดการพัฒนาของโมซัมบิกด้วย 

 

รูปแบบการปกครอง

แบบสาธารณรัฐ (Republic) มีประธานาธิบดีเป็นประมุขของประเทศ และมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน

เมืองหลวง

กรุงมาปูโต (Maputo) เป็นเมืองหลวงและเมืองท่า และมีเมืองท่าที่สำคัญอื่น ได้แก่ Beira, Nacala และ Quelimane

การแบ่งเขตการปกครอง

10 เขต (Provincias หรือ Provincia) และเมือง 1 เมือง* ได้แก่ Cabo Delgado, Gaza, Inhambane, Manica, Maputo, Cidade de Maputo*, Nampula, Niassa, Sofala, Tete, Zambezia

วันที่ได้รับเอกราช

25 มิถุนายน พ.ศ. 2518 (ค.ศ.1975) จากโปรตุเกส

รัฐธรรมนูญ

30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1900)

ระบบกฎหมาย

มีรากฐานมาจากระบบประมวลกฎหมายของโปรตุเกส และกฎหมายธรรมเนียมปฏิบัติ

mozambique-political-map

 

การเมืองการปกครอง

สาธารณรัฐโมซัมบิกปกครองในระบบสาธารณรัฐ ประธานาธิบดีเป็นประมุขของประเทศ นายกรัฐมนตรีเป็นผู้นำรัฐบาล ฝ่ายบริหารประกอบด้วยประธานาธิบดีซึ่งมาจากการเลือกตั้ง อยู่ในตำแหน่งคราวละ 5 ปี และสามารถดำรงตำแหน่งได้ 2 สมัย ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือนาย Armando Guebuza การเลือกตั้งครั้งล่าสุดมีขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม 2547 การเลือกตั้งครั้งต่อไปจะมีขึ้นในเดือนธันวาคม 2552 นายกรัฐมนตรีมาจากการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันคือ นาย Luisa Diogo โดยพรรคการเมืองที่สำคัญในประเทศประกอบด้วย 2 พรรคใหญ่ ได้แก่ พรรค Frente de Libertação de Moçambique (Frelimo) ซึ่งเป็นรัฐบาล และพรรค Resistência Nacional de Moçambique (Renamo) ซึ่งเป็นฝ่ายค้าน ฝ่ายนิติบัญญัติเป็นระบบสภาเดียวประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 250 คน ซึ่งมาจากการเลือกตั้งอยู่ในตำแหน่งคราวละ 5 ปี ฝ่ายตุลาการประกอบด้วยศาลฏีกาซึ่งเป็นศาลสูงสุด โดยมีผู้พิพากษามาจากการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีและจากรัฐสภา

หลังได้รับเอกราชได้เกิดความวุ่นวายทางการเมืองในโมซัมบิก เนื่องจากรัฐบาลที่ขึ้นมาบริหารประเทศได้ขับไล่ชนชั้นปกครองออกชาวโปรตุเกสซึ่งดำเนินธุรกิจการค้าที่สำคัญออกจากโมซัมบิก ต่อมาในปี 2520 นาย Samora Machel ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีโดยปกครองประเทศแบบสังคมนิยมมาร์กซิส ส่งผลให้เกิดการต่อต้านจากกลุ่มผู้ไม่เห็นด้วย เกิดการต่อสู้และเกิดสงครามกลางเมืองทำให้ประเทศยากจนและล้าหลังเป็นอย่างมาก ในเดือนตุลาคม 2535 ภายใต้การบริหารประเทศของประธานาธิบดี Joaquim Chissano ได้มีการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพที่กรุงโรม ในปี 2537 มีการจัดการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ในเดือนกุมภาพันธ์ 2548 ประธานาธิบดี Chissano ได้ประกาศเลิกยุ่งเกี่ยวกับการเมืองและให้นาย Armando Guebuza ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีจนถึงปัจจุบัน

พรรค Frelimo ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลจะยังคงอยู่ในอำนาจต่อไปภายใต้การบริหารประเทศของประธานาธิบดี Armando Guebuza ซึ่งพยายามสร้างความแข็งแกร่งให้กับพรรคของตนเอง อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งระหว่างพรรค Frelimo และพรรค Renamo จะยังคงมีต่อไป โดยการเมืองภายในของโมซัมบิกจะแบ่งออกเป็น 2 ฝ่ายระหว่างฝ่ายผู้สนับสนุนพรรครัฐบาลและพรรคฝ่ายค้าน

นโยบายต่างประเทศ

ปัจจุบันสาธารณรัฐโมซัมบิกมีนโยบายด้านการต่างประเทศที่เน้นความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศแอฟริกาใต้ ซิมบับเว อังโกลา มาลาวี และประเทศสมาชิกของ Southern African Development Community (SADC) อื่นๆ ด้วย รวมถึงประเทศตะวันตกซึ่งเป็นประเทศผู้บริจาค และโปรตุเกส โดยนานาประเทศได้แสดงความยินดีที่โมซัมบิกเป็นประเทศต้นแบบในการฟื้นฟูประเทศภายหลังภาวะสงคราม

 

Chiefs of State and Cabinet Members of Foreign Governments

ข้อมูล ณ วันที่ 15 กันยายน 2559

Update 28 กันยายน 2560

 

  • Pres.
    Filipe Jacinto NYUSI
  • Prime Min.
    Carlos Agostinho DO ROSARIO
  • Min. of Agriculture & Food Security
    Jose Condugua Antonio PACHECO
  • Min. of Culture & Tourism
    Silva DUNDURU
  • Min. of Defense
    Atanasio NTUMUKE
  • Min. of Economy & Finance
    Adriano MALEIANE
  • Min. of Education & Human Development
    Luis FERRAO
  • Min. of Foreign Affairs & Cooperation
    Oldemiro Julio Marques BALOI
  • Min. of Gender, Children, & Social Welfare
    Cidalia Manuel Chauque OLIVEIRA
  • Min. of Health
    Nazira Karimo Vali ABDULA
  • Min. of the Interior
    Jaime MONTEIRO
  • Min. of Justice & Constitutional & Religious Affairs
    Abdurremane Lino DE ALMEIDA
  • Min. of Labor, Employment, & Social Security
    Vitoria Dias DIOGO
  • Min. of Land, Environment, & Rural Development
    Celso CORREIA
  • Min. of Mineral Resources & Energy
    Pedro COUTO
  • Min. of Public Service & State Admin.
    Carmelita Rita NAMASHULUA
  • Min. of Public Works, Housing, & Water Resources
    Carlos Bonete MARTINHO
  • Min. of Science, Technology, & Higher, Technical, & Professional Education
    Jorge Penicela NHAMBIU
  • Min. of the Sea, Inland Waters, & Fisheries
    Agostinho MONDLANE
  • Min. of Trade & Industry
    Ernesto TONELA
  • Min. of Transport & Communications
    Carlos MESQUITA
  • Min. of Veterans Affairs
    Eusebio Lambo GUMBIWA
  • Min. of Youth & Sport
    Alberto NKUTUMULA
  • Chief of Staff to the President's Office
    Adelaide Anchia AMURANE
  • Attorney Gen.
    Beatriz da Consolacao Mateus BUCHILI
  • Governor, Bank of Mozambique
    Rogerio ZANDAMELA
  • Ambassador to the US
    Amelia Narciso Matos SUMBANA
  • Permanent Representative to the UN, New York
    Antonio GUMENDE
     

 

 ที่มา: https://www.cia.gov/library/publications/resources/world-leaders-1/MZ.html

 

 

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP)

34.94 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ.2559)

GDP รายบุคคล

1,200 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

อัตราการเจริญเติบโต GDP

3.4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

GDP แยกตามภาคการผลิต

  • ภาคการเกษตร 25.3%
  • ภาคอุตสาหกรรม 19.8%
  • ภาคการบริการ 54.9% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

อัตราการว่างงาน

22.4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2557)
อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)

19.2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

ผลผลิตทางการเกษตร

ฝ้าย มะม่วงหิมพานต์ อ้อย ชา แป้งมันสำปะหลัง ข้าวโพด มะพร้าว ปอไซซัล ผลไม้จำพวกส้มและผลไม้เมืองร้อน มันฝรั่ง เมล็ดดอกทานตะวัน เนื้อวัว สัตว์ปีก

อุตสาหกรรม

อาหาร เครื่องดื่ม เคมีภัณฑ์ประเภทปุ๋ย สบู่ สี อะลูมิเนียม ผลิตภัณฑ์จากปิโตรเลียม สิ่งทอ ซีเมนต์ แก้ว แร่ใยหิน ยาสูบ

อัตราการเกิบโตภาคอุตสาหกรรม

2.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

หนี้สาธารณะ

100.3% ของ GDP (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

ดุลบัญชีเดินสะพัด

ขาดดุล 4.386 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

มูลค่าการส่งออก

3.132 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2559)

สินค้าส่งออก

อะลูมิเนียม กุ้ง มะม่วงหิมพานต์ ฝ้าย น้ำตาล ผลไม้ประเภทส้ม ไม้ซุง

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ

South Africa 21.2%, China 10.6%, Italy 9.4%, India 8.8%, Belgium 8.2%, Spain 4.6% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

มูลค่าการนำเข้า

5.151 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

สินค้านำเข้า

เครื่องมือเครื่องจักร พาหนะ เชื้อเพลิง เคมีภัณฑ์ ผลิตภัณฑ์จากเหล็กกล้า อาหาร สิ่งทอ

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ

South Africa 23.6%, China 19.7%, India 14.2%, Portugal 4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2558)

สกุลเงิน

เมติคอล (Metical: MT)

สัญลักษณ์เงิน

MZM

อัตราการแลกเปลี่ยนเงินตรา

ไม่มีข้อมูล

 

โมซัมบิกเคยเป็นอาณานิคมของโปรตุเกส ในปี 2503 (ค.ศ. 1960) รัฐบาลโปรตุเกสใช้กำลังปราบปรามคนท้องถิ่นที่ไม่ยอมอยู่ใต้อำนาจ นำไปสู่สงครามและเหตุการณ์สังหารหมู่ (Mueda Massacre) ในปี 2504 (ค.ศ. 1961) ต่อมานายเอดูอาร์โด มอนเลน (Eduardo Mondlane) ผู้นำท้องถิ่นที่มีอิทธิพลสูงได้ก่อตั้งแนวร่วมเพื่อการปลดปล่อยโมซัมบิก (Liberation Front of Mozamibique -  FRELIMO) จนกระทั่ง ในปี 2512 (ค.ศ. 1969) นายมอนเลน ถูกฆาตกรรม และนายซาโมรา มาเชล (Samora Machel) ผู้นำทางทหารของ FRELIMO ได้ขึ้นเป็นผู้นำแนวร่วมแทน และใช้ความรุนแรงในการต่อต้านรัฐบาลโปรตุเกส จนได้รับชัยชนะและประกาศเอกราชจากการเป็นอาณานิคมของโปรตุเกส ในวันที่ 25 มิถุนายน 2518 (ค.ศ. 1975) โดย FRELIMO ได้กลายเป็นพรรครัฐบาลและนายมาเชลเป็นประธานาธิบดีคนแรก

 
การเลือกตั้งทั่วไปครั้งล่าสุดของโมซัมบิก จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2552 (ค.ศ. 2010) นายอาร์มันโด เอมิลิโอ กูเอบูซ่า (Armando Emilio Guebuza) ผู้นำพรรค FRELIMO ชนะการเลือกตั้งและเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยที่ 2 ด้วยคะแนนเสียงกว่าร้อยละ 75 การบริหารประเทศของประธานาธิบดีกูเอบูซ่ามีลักษณะค่อนข้างเป็นเผด็จการ ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งทางการเมืองมากขึ้น โดยเฉพาะระหว่างพรรครัฐบาล FRELIMO และพรรคฝ่ายค้าน Mozambique National Resistance (RENAMO) การพัฒนาประเทศจึงชะลอตัวลง
 
ในปี 2555 (ค.ศ. 2012)  โมซัมบิกมี GDP มูลค่า 13.6 พันล้าน USD และมีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจร้อยละ 7.4 อุตสาหกรรมที่สำคัญของโมซัมบิก ได้แก่ การทำเหมืองถ่านหิน การเกษตร ประมง เครื่องดื่ม เคมีภัณฑ์ อะลูมินั่ม ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม สิ่งทอ ซีเมนต์ แก้ว และยาสูบ สินค้าหลักที่โมซัมบิกส่งออก ได้แก่ ถ่านหิน อะลูมินั่ม เครื่องอิเล็กทรอนิกส์ กุ้ง น้ำตาล และฝ้าย โดยประเทศที่โมซัมบิกส่งสินค้าออก  เป็นลำดับต้น ๆ  ได้แก่เบลเยี่ยม แอฟริกาใต้ สเปน และเนเธอร์แลนด์  ส่วนสินค้าที่โมซัมบิกนำเข้า ได้แก่ เครื่องจักรและอุปกรณ์ ยานพาหนะ ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เครื่องอิเล็กทรอนิกส์ โดยนำเข้าจากประเทศต่าง ๆ ได้แก่ แอฟริกาใต้ ออสเตรเลีย จีน และโปรตุเกส สินค้านำเข้าหลักของโมซัมบิก คือ เครื่องจักร เคมีภัณฑ์ อาหารและเครื่องนุ่งห่ม โดยภาพรวม ประเทศคู่ค้าที่สำคัญของโมซัมบิกคือ แอฟริกาใต้ เนเธอร์แลนด์ และโปรตุเกส
 
เมื่อเดือน พ.ย. 2538 (ค.ศ.1995)  โมซัมบิกเข้าเป็นสมาชิกในกลุ่มประเทศเครือจักรภพ (Commonwealth) ซึ่งเป็นประเทศแรกที่ไม่ได้เป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร แต่เข้าร่วม Commonwealth ต่อมาเมื่อกลางปี 2539 (ค.ศ. 1996) โมซัมบิกได้กลายเป็นหนึ่งในประเทศผู้ก่อตั้ง ประชาคมประเทศที่ใช้ภาษาโปรตุเกส (Comunidade de Países de Língua Portuguesa - CPLP)   ต่อมาเมื่อปี 2541 (ค.ศ. 1998) โมซัมบิกถอนตัวออกจากสมาชิกภาพในตลาดร่วมแห่งภูมิภาคแอฟริกาตะวันออกและแอฟริกาตอนใต้ (COMESA) เนื่องจากหันไปให้ความสำคัญการค้ากับประเทศในกลุ่ม SADC มากกว่าประเทศในกลุ่ม COMESA
 
โมซัมบิกมีความสัมพันธ์ที่ดีกับประเทศเพื่อนบ้าน โดยเฉพาะกับมาลาวีและแซมเบีย ทั้งสามประเทศร่วมมือกันพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษร่วมกันที่เรียกว่า Nacala Development Corridor (NDC) ซึ่งมีบริเวณตั้งแต่เมือง Nacala ซึ่งเป็นเมืองท่าของโมซัมบิก ผ่านกรุง Lilongwe ของมาลาวี ไปจนถึงกรุง Lusaka ของแซมเบีย โดยมีจุดประสงค์เพื่อร่วมกันพัฒนาบริเวณดังกล่าว โดยเฉพาะในด้านโครงสร้างพื้นฐาน ให้สามารถรองรับการขยายตัวของการค้าระหว่างทั้งสามประเทศได้
โมซัมบิกมีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ลุ่ม มีทรัพยากรธรรมชาติมาก โดยเฉพาะด้านอัญมณี ป่าไม้และประมง อัญมณีที่สำคัญของโมซัมบิกคือ ruby, agate, amethyst, aquamarine, emerald, garnet, jasper, morganite, rose quartz, tiger eye และ tourmaline และมีแหล่งประมงที่อุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะในบริเวณช่องแคบโมซัมบิก 
 
โมซัมบิกมีภูมิประเทศและภูมิอากาศที่เหมาะแก่การปลูกข้าวและพืชผลอื่น เช่น ข้าวโพด และพืชไร่จำพวกที่สามารถทำเชื้อเพลิงชีวภาพได้ ภาคการเกษตรของสาธารณรัฐโมซัมบิกมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการเจริญเติบโตทาง เศรษฐกิจของประเทศ หลังสงครามกลางเมือง รัฐบาลโมซัมบิกได้ปรับปรุงระบบสาธารณูปโภคและการเพาะปลูกในประเทศ มีนโยบายปฏิวัติเกษตรกรรม (Green Revolution) มุ่งเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตภาคการเกษตร ปัจจุบัน มีแรงงานที่ทำงานอยู่ในภาคการเกษตรร้อยละ 80 พืชเศรษฐกิจที่สำคัญของโมซัมบิก ได้แก่ ข้าวโพด ถั่วเหลือง มันสำปะหลัง และมะม่วงหิมพานต์ อย่างไรก็ตาม คนโมซัมบิกยังคงขาดทักษะด้านเกษตรกรรม รวมถึงขาดเครื่องจักรกลขนาดเล็ก เช่น เครื่องไถ และเครื่องหยอดเมล็ดข้าว ทำให้มีผลผลิตต่อไร่ไม่สูงนัก ปัจจุบัน จีนได้ขอเช่าพื้นที่ในโมซัมบิกเพื่อทำการเพาะปลูกพืช เวียดนามได้เริ่มให้ความช่วยเหลือทางวิชาการเกษตรแก่โมซัมบิกแล้ว และสหรัฐอเมริกามีโครงการให้ความช่วยเหลือ โดยการปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิตและเพิ่มการค้าผลิตผลเกษตรกับโมซัมบิก ให้ความช่วยเหลือทางวิชาการ ปรับปรุงการเข้าถึงแหล่งเงินกู้ และให้ความช่วยเหลือจัดตั้งสมาคมเพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างผู้ซื้อ ผู้ลงทุน ผู้ผลิต ผู้จัดหา ผู้แปรรูป และผู้จัดจำหน่าย 
 
โมซัมบิกมีหน่วยงานส่งเสริมการลงทุน โดยมีมาตราการด้านภาษีจูงใจสำหรับนักลงทุน แต่การให้สิทธิพิเศษจะต่างกันไปตามเขตที่นักลงทุนไปลงทุนและประเภทของการลง ทุน แต่โดยเฉลี่ย นักลงทุนจะได้รับการยกเว้นภาษีนำเข้าประมาณร้อยละ 50-80 โดยเฉพาะภาษีเครื่องจักรและอุปกรณ์การเกษตร และการก่อสร้าง นอกจากนี้โมซัมบิกยังได้กำหนด Rapid Development Zone เช่นจังหวัด Niassa, Nacala และZambezi และเขต Ilha de Mozambique และ Ibo Island ซึ่งนักลงทุนจะได้สิทธิพิเศษทางภาษีด้านอื่น ๆ ด้วย เช่น ภาษีการโอนที่ดิน เป็นต้น 
 
เมือง Tete ทางตอนเหนือของโมซัมบิกมีถ่านหินจำนวนมาก (คาดว่าน่าจะมากที่สุดในโลก) ขณะนี้มีนักลงทุนจากบราซิล (บริษัท Companhia Vale do Rio Doce) ได้สัมปทานทำเหมืองถ่านหินในเขตดังกล่าว โดยที่โมซัมบิกผลิตกระแสไฟฟ้าจากพลังน้ำกว่าร้อยละ 90  จึงยังไม่ได้ใช้ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงในการผลิตกระแสไฟฟ้ามากนัก จึงเป็นไปได้ที่ราคาถ่านหินในโมซัมบิกจะยังคงมีราคาถูกเนื่องจากความต้องการ ใช้ยังมีไม่มาก แต่อาจจะมีปัญหาในเรื่องการขนส่งไปที่ท่าเรือ ปัจจุบัน บริษัทอินเดียรายหนึ่งกำลังซ่อมแซมทางรถไฟจากเมือง Tete ไปยังท่าเรือเมือง Beira ระยะทางประมาณ 900 กม. เพื่อให้การขนส่งถ่านหินเป็นไปได้สะดวกยิ่งขึ้น 
 
โมซัมบิกยังมีอุปสรรคสำคัญคือ ความขลุกขลักในการจัดการภายในประเทศ การใช้ภาษาโปรตุเกสเป็นหลัก ประชากรส่วนมากไม่ใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสาร และมีไข้มาลาเรียระบาดเป็นระยะ 
 
โมซัมบิกถือเป็นประเทศที่ประสบความสำเร็จในการฟื้นฟูประเทศภายหลังจากปัญหา ความไม่สงบภายในประเทศ โดยนโยบายด้านเศรษฐกิจของรัฐบาลชุดปัจจุบันเน้นการแก้ไขปัญหาความยากจน โดยทำให้ระบบเศรษฐกิจมวลรวมของประเทศมีเสถียรภาพและปรับปรุงการบริการภาค สาธารณะให้ดีขึ้น โดยมุ่งหมายว่า หากสามารถทำให้เศรษฐกิจเติบโตได้ในระดับที่กำหนดไว้จะสามารถลดปัญหาความยาก จนได้ ในส่วนของนโยบายการคลัง รัฐบาลได้ใช้จ่ายงบประมาณเป็นจำนวนมากในโครงการบรรเทาความยากจน 
 
อุตสาหกรรมที่สำคัญของโมซัมบิก ได้แก่ อาหาร เครื่องดื่ม เคมีภัณฑ์ อะลูมินั่ม ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม สิ่งทอ ซีเมนต์ แก้ว และยาสูบ สินค้าหลักที่โมซัมบิกส่งออก ได้แก่ อะลูมินั่ม เครื่องอิเล็กทรอนิกส์ กุ้ง น้ำตาล และฝ้าย โดยประเทศที่โมซัมบิกส่งสินค้าออก ได้แก่ เบลเยี่ยม แอฟริกาใต้ สเปน และเนเธอร์แลนด์  ส่วนสินค้าที่โมซัมบิกนำเข้า ได้แก่ เครื่องจักรและอุปกรณ์ ยานพาหนะ ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เครื่องอิเล็กทรอนิกส์ โดยนำเข้าจากประเทศต่าง ๆ ได้แก่ แอฟริกาใต้ ออสเตรเลีย จีน และโปรตุเกส สินค้านำเข้าหลักของโมซัมบิกคือ เครื่องจักร เคมีภัณฑ์ อาหารและเครื่องนุ่งห่ม โดยภาพรวม ประเทศคู่ค้าที่สำคัญของโมซัมบิกคือ แอฟริกาใต้ (ร้อยละ 36.6) เนเธอร์แลนด์ (ร้อยละ 15.6) และโปรตุเกส (ร้อยละ 33)

 

 

ยุทธศาสตร์ของไทยต่อสาธารณรัฐโมซัมบิก
ด้านการเมืองและความมั่นคง
ส่งเสริมให้โมซัมบิกเป็นพันธมิตรของไทย ทั้งในระดับทวิภาคีและในเวทีระหว่างประเทศต่าง ๆ  โดยใช้กลไกความร่วมมือและการให้ความช่วยเหลือทางวิชาการเป็นเครื่องมือหลักในการขับเคลื่อน
 
ด้านเศรษฐกิจ
-  ส่งเสริมให้โมซัมบิกเป็นแหล่งทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญของไทยในภูมิภาค    แอฟริกา โดยไทยสามารถแสวงหาแนวทางร่วมมือกับโมซัมบิกในการแปรรูปและนำทรัพยากรธรรมชาติของโมซัมบิก โดยเฉพาะด้านอัญมณี ป่าไม้ น้ำมัน และก๊าซธรรมชาติ มาใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมของไทย อันจะนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจร่วมกันของทั้งสองประเทศ ปัจจุบัน บริษัท ปตท. สผ. ได้เข้าไปซื้อธุรกิจขุดเจาะก๊าซธรรมชาติทางตอนเหนือของโมซัมบิกแล้ว
 
-  ขยายตลาดสินค้า การบริการ และการลงทุนของไทยในโมซัมบิก โดยเฉพาะด้านการท่องเที่ยว และบริการเนื่องจากเป็นสาขาที่โมซัมบิกยังขาดแคลน
 
ด้านสังคมและนวัตกรรม
เสริมสร้างความเข้าใจระหว่างกันในทุกระดับ โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระดับประชาชนต่อประชาชน เพื่อเป็นพื้นฐานของความไว้เนื้อเชื่อใจและความร่วมมือที่ใกล้ชิดระหว่างสองประเทศ ตลอดจนสนับสนุนให้โมซัมบิกใช้ไทยเป็นแบบอย่างของการพัฒนา
 
ความสัมพันธ์ทั่วไป 
การทูต 
เมื่อวันที่ 16 เม.ย. 2532 (ค.ศ.1989) โดยสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงพริทอเรีย มีเขตอาณาครอบคลุมโมซัมบิก และไทยได้แต่งตั้งนายคาร์ลอส อังโตนีโอ ดา คอนไซเซา ซิมบิเน (Carlos António da Conceicão Simbine) เป็น กสม. ไทยประจำโมซัมบิก สำหรับฝ่ายโมซัมบิกมอบหมายให้ สอท. โมซัมบิกประจำอินโดนีเซีย มีเขตอาณาครอบคลุมประเทศไทย และแต่งตั้งนายวิชาญ ศิริชัยเอกวัฒน์  ดำรงตำแหน่ง กสม. โมซัมบิกประจำประเทศไทย ที่ผ่านมา ทั้งสองประเทศมีความสัมพันธ์ราบรื่น  
 
เศรษฐกิจ 
การค้า 
การค้าระหว่างไทยและโมซัมบิกอยู่ในระดับปานกลาง ในปี 2555 (ค.ศ. 2012) มีมูลค่ารวม 180.23 ล้าน USD โดยไทยส่งออก 163.48 ล้าน USD และนำเข้า16.75 ล้าน USD สินค้าส่งออกหลักของไทย ได้แก่ ข้าว น้ำมันสำเร็จรูป ปูนซีเมนต์ รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ เหล็ก เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์ สินค้าอาหารกระป๋อง ขนม และสินค้าสำหรับบริโภคทั่วไป เช่น สบู่ ผงซักฟอก และอื่น ๆ สำหรับสินค้านำเข้าหลักของไทย ได้แก่ ด้ายและเส้นใย สัตว์น้ำสดแช่เย็น/แช่แข็ง/แปรรูปและกึ่งแปรรูป ไม้ซุง ไม้แปรรูปและผลิตภัณฑ์ โลหะ ในชั้นนี้ การลงทุนของ บ. ปตท. สผ. ของไทยได้ไปซื้อธุรกิจก๊าซธรรมชาติในโมซัมบิกจาก บ. Cove Energy ของประเทศอังกฤษเป็นจำนวนเงิน 1.8 พันล้านปอนด์อังกฤษ นอกจากนี้ มีร้านอาหารไทยเปิดที่กรุงมาปูโตแล้วจำนวน 3 ร้าน และจะมีเปิดอีก 1 ร้าน ในปี 2556  
 
การลงทุน 
แม้การลงทุนในโมซัมบิกของผู้ประกอบการไทยยังมีไม่มาก แต่โมซัมบิกมีศักยภาพด้านป่าไม้ เนื่องจากต้นทุนค่าทำไม้ ซึ่งรวมค่าขนส่งจากโมซัมบิกมาไทย ถูกกว่าที่ซื้อจากประเทศพม่าและกัมพูชา อุตสาหกรรมโรงเลื่อยจึงน่าจะได่รับการส่งเสริม โดยเฉพาะ ไม้เต็งและไม้มะค่า ซึ่งเป็นที่ต้องการของตลาดไทย 
 
นอกจากนี้ โมซัมบิกยังมีชายฝั่งทะเลยาวถึง 1,700 กม. จึงเป็นแหล่งประมงนอกน่านน้ำขนาดใหญ่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะในบริเวณช่องแคบโมซัมบิก เมื่อปี 2545 เอกชนไทยเคยได้รับสัมปทานทำประมงปลาและกุ้ง แต่ต่อมา ต้องถอนเรือประมงออกไป เพราะกฎระเบียบที่เข้มงวดและเอื้อประโยชน์ต่อญี่ปุ่นและโปรตุเกส ซึ่งเป็นคู่แข่งของไทย อย่างไรก็ดี เอกชนไทยยังสนใจในอุตสาหกรรมประมง ไม่ว่าจะเป็นความร่วมมือด้านการเพาะเลี้ยงกุ้งชายฝั่งและอุตสาหกรรมอาหารแปรรูป-แช่แข็ง
 
ปัจจุบัน มีพ่อค้าพลอยชาวไทยอาศัยอยู่ทางตอนเหนือโมซัมบิก (เมือง Montepuez เมือง Nampula และเมือง Pemba) ประมาณ 500 คน โดยดำเนินการซื้อพลอยอย่างผิดกฎหมายเกือบทั้งหมดซึ่งรัฐบาลโมซัมบิกทราบปัญหาการลักลอบนำพลอยดิบออกจากโมซัมบิกโดยชาวไทยเป็นอย่างดี และได้ทำการปราบปรามการลักลอบนำพลอยดิบออกจากประเทศอย่างเข้มงวด โดยระหว่างปี 2553 – 2555 มีชาวไทยถูกจับกุมเป็นประจำ ซึ่งส่งผลให้พ่อค้าพลอยไทยบางส่วนเดินทางกลับประเทศไทย เนื่องจากตระหนักว่า ไม่คุ้มค่าที่จะถูกจับกุมและต้องเสียเงินค่าสินบนเพื่อออกมาจากคุก ประมาณ 5,000 – 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ
 
รัฐบาลโมซัมบิกมีความต้องการที่จะให้มีการซื้อ - ขายพลอยอย่างถูกฎหมาย โดยประสงค์จะให้บริษัทต่างชาติที่ความเชี่ยวชาญด้านการสำรวจและขุดเจาะไปร่วมลงทุนกับ บริษัทโมซัมบิกในกิจการดังกล่าวอย่างถูกต้อง ปัจจุบันได้มี บริษัทของอังกฤษและออสเตรเลียเริ่มเข้าไปลงทุนอย่างถูกต้องแล้ว จึงส่งผลให้การลักลอบนำพลอยดิบออกจากโมซัมบิกได้ยากขึ้น เนื่องจากบริษัทต่างชาติที่เข้าไปลงทุนจะจับตามองและป้องกันการลักลอบนำพลอยดิบออกจากโมซัมบิกอย่างผิดกฎหมาย
 
การลงนามบันทึกความเข้าใจด้าน (MoU) ความร่วมมือด้านทรัพยากรแร่ระหว่างรัฐบาลไทย และโมซัมบิก เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 จะเป็นกลไกและจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับความร่วมมือด้านอัญมณีระหว่างไทยและโมซัมบิก
 
การท่องเที่ยว 
ในปี 2553 มีชาวโมซัมบิกเดินทางมาไทยจำนวน 655 คน โดยคนโมซัมบิกส่วนใหญ่ที่เดินทางมาติดต่อธุรกิจในไทยและมักสั่งซื้อสินค้าประเภทเสื้อผ้าและสิ่งทอ เช่นเดียวกับคนแอฟริกาในประเทศอื่น เนื่องจากทราบว่าสินค้าไทยประเภทนี้ราคาถูกและมีคุณภาพ และมีคนไทยอยู่ในโมซัมบิกจำนวน 20-30 คน ซึ่งเข้าไปขุดพลอยที่เมือง Nampura ทางตอนเหนือของโมซัมบิก 
 
ความร่วมมือทางวิชาการ 
ไทยและโมซัมบิกมีความร่วมมือทางด้านวิชาการและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในระดับที่ดีและมีความก้าวหน้า ดังนี้
- โมซัมบิกเป็นประเทศหนึ่งที่อยู่ในโครงการหลักสูตรฝึกอบรมนานาชาติประจำปี (Annual International Training Course – AITC) ของไทย มีการให้ทุนฝึกอบรมและดูงานด้านการพัฒนาในหลักสูตรระยะสั้นต่าง ๆ ในหลายสาขา อาทิ การท่องเที่ยว การบริหารจัดการชายฝั่งทะเล การเกษตรแบบยั่งยืน และสาธารณสุข
-  โครงการความร่วมมือทางวิชาการด้านข้าว ระหว่างปี 2548 – 2549
-  โครงการพัฒนาประมงขนาดเล็กและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ระหว่างปี 2548 - 2550
-  โครงการความร่วมมือด้านสาธารณสุขในการป้องกันโรคมาลาเรียและ HIV/AIDs ระหว่างปี 2548 – 2549
-  โครงการมหาวิทยาลัยสัมพันธ์ ร่วมกับมหาวิทยาลัย Eduardo Mondlane ของโมซัมบิกในปี 2553
 
ความตกลงที่สำคัญๆ ระหว่างไทยกับโมซัมบิก
ความตกลงที่ลงนามแล้ว
-  บันทึกความเข้าใจ (MoU) เรื่องความร่วมมือด้านทรัพยากรแร่ระหว่างไทยกับโมซัมบิก ลงนามแล้วเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556
 
ความตกลงที่อยู่ระหว่างการพิจารณา
-  ความตกลงว่าด้วยความร่วมมือทางวิชาการ โดยในเดือน มิถุนายน 2550 ฝ่ายโมซัมบิกได้แจ้งให้ความเห็นชอบต่อร่างความตกลงฯ ตามที่ฝ่ายไทยเสนอ  และสำนักงานความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ (สพร.) ได้มีหนังสือขอความอนุเคราะห์กรมสนธิสัญญาและกฎหมายพิจารณาร่างความตกลงฯ ฉบับภาษาไทยและภาษาโปรตุเกส และเมื่อเดือนพฤษภาคม 2551  สพร.ได้มีหนังสือสอบถามความคืบหน้าการพิจารณาร่างความตกลงดังกล่าว ปัจจุบัน สพร.ยังไม่ได้รับแจ้งผลการพิจารณาจากกรมสนธิสัญญา ซึ่งอาจเป็นเพราะเรื่องดังกล่าวไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนและฝ่ายโมซัมบิกขาดการประสาน/ทวงถามในเรื่องดังกล่าว
-  พิธีสารว่าด้วยความร่วมมือระหว่างกระทรวงการต่างประเทศไทย-โมซัมบิก ล่าสุด อยู่ระหว่างการพิจารณาเปรียบเทียบกับร่างมาตรฐานของฝ่ายไทย
-  ความตกลงว่าด้วยการจัดตั้งคณะกรรมาธิการร่วม ล่าสุด อยู่ระหว่างการพิจารณาของหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องของไทย
-  ความตกลงว่าด้วยการส่งเสริมและคุ้มครองการลงทุน ล่าสุด กรมเศรษฐกิจระหว่างประเทศ แจ้งว่ากรอบการเจรจาความตกลงดังกล่าวเพิ่งจะได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาเมื่อเดือนกันยายน 2553 (ค.ศ. 2010) ขณะนี้ ได้ส่งร่างความตกลงฯ ให้หน่วยงานของไทย 13 แห่ง ร่วมพิจารณาด้วยแล้ว
-  อนุสัญญาว่าด้วยการเว้นการเก็บภาษีซ้อน ล่าสุด กรมสรรพากรแจ้งว่า กรอบการเจรจาอนุสัญญาฯ ผ่านการพิจารณาของ ครม. แล้ว แต่ยังไม่ได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา จึงยังไม่สามารถกำหนดการจัดประชุมเจรจาทวิภาคีกับโมซัมบิกได้ 
 
การเยือนที่สำคัญ 
ฝ่ายไทย 
นายกรัฐมนตรี / คณะรัฐมนตรี / เจ้าหน้าที่ระดับสูง 
- เดือนมีนาคม 2544 นายวิเชียร เตชะไพบูลย์ ประธานสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย นำคณะผู้แทนการค้าไทย พร้อมทั้งผู้แทนจากกระทรวงการต่างประเทศ เดินทางเยือนโมซัมบิกเพื่อสำรวจลู่ทางการค้าและการลงทุน
- นางนลินี ทวิสิน ขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ได้เดินทางเยือนโมซัมบิกในฐานะแขกของนาย Renato Matuse ที่ปรึกษาอาวุโสของประธานาธิบดีโมซัมบิก ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคม – 4 กันยายน 2555 ในโอกาสดังกล่าว นางนลินีได้เข้าเยี่ยมคารวะประธานาธิบดีโมซัมบิกและผู้แทนระดับสูงของรัฐมนตรีโมซัมบิกจำนวนมาก
- เมื่อนางนลินี ทวิสิน ดำรงตำแหน่งผู้แทนการค้าไทย ได้เดินทางเยือนโมซัมบิกในฐานะแขกของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมโมซัมบิก ระหว่างวันที่ 17 – 23 ธันวาคม 2555 และมีกำหนดจะเดินทางไปเยือนโมซัมบิกอีกครั้งในฐานะแขกของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ระหว่างวันที่ 13 – 17 กุมภาพันธ์ 2556 
 
ฝ่ายโมซัมบิก 
ประธานาธิบดี / นายกรัฐมนตรี / คณะรัฐมนตรี 
- วันที่ 11-14 กุมภาพันธ์ 2535 นายมาริโอ ดา กราคา มาชุงโก (Mario da Graca Machungo) นายกรัฐมนตรีโมซัมบิกเยือนไทยอย่างเป็นทางการในฐานะแขกของรัฐบาล 
- วันที่ 15-17 มีนาคม 2549 นางอัลซิลดา อันโตนิโอ เด อาบริว (Alcinda Antonio de Abreu) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและความร่วมมือโมซัมบิก เยือนไทยอย่างเป็นทางการ 
- วันที่ 27 มีนาคม – 1 เมษายน 2553 นายโจเซ่ มาเตอุส คาทูพา (Jose Mateus Katupha) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในฐานะผู้แทนประธานสภาผู้แทนราษฎร เยือนไทยอย่างเป็นทางการในฐานะแขกของรัฐสภา และเพื่อเข้าร่วมการประชุมสมัชชาสหภาพรัฐสภา (Inter-Parliamentary Union – IPU) ครั้งที่122 ที่กรุงเทพฯ 
- นาง Esperanca Bias รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรแร่ ได้เยือนไทยอย่างเป็นทางการในฐานแขกของ กระทรวงพาณิชย์ในช่วงเดือนกันยายน 2554 เพื่อเข้าร่วมงาน Eyes on Africa และงาน Bangkok Jewelry Fairและได้เดินทางมาเยือนไทยในฐานะแขกของ รมว. พลังงานอีกครั้ง ระหว่างวันที่ 7 – 10 กุมภาพันธ์ 2556 เพื่อหารือเรื่องความร่วมด้านพลังงานกับ รมว. พลังงาน คณะผู้บริหาร ปตท. สผ. พร้อมทั้งลงนามบันทึกความเข้าใจ (MOU)  ด้านความร่วมมือด้านทรัพยากรแร่กับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556
- นาย Paulo Zucula รมว.คมนาคมโมซัมบิกได้เดินทางมาเยือนไทยในฐานะแขกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ระหว่างวันที่ 26 – 27 ตุลาคม 2555 และมีกำหนดจะเดินทางมาเยือนประเทศไทยอีกครั้งในฐานะแขกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานในช่วงไตรมาสแรกของปี 2556

 

ที่มา: กรมเอเชียใต้ ตะวันออกกลางและแอฟริกา กระทรวงการต่างประเทศ

กันยายน 2558

 

 
รายการ มูลค่า : ล้านเหรียญสหรัฐฯ อัตราขยายตัว (%)
2556 2557 2558 2558(ม.ค.-ธ.ค.) 2559(ม.ค.-ธ.ค.) 2556 2557 2558 2558(ม.ค.-ธ.ค.) 2559(ม.ค.-ธ.ค.)
ไทย - โลก                      
มูลค่าการค้า 478,914.69 455,210.59 416,962.57 416,962.57 409,585.57 0.15 -4.95 -8.40 -8.40 -1.77
การส่งออก 228,498.54 227,461.99 214,309.58 214,309.58 215,387.54 -0.26 -0.45 -5.78 -5.78 0.50
การนำเข้า 250,416.15 227,748.59 202,652.99 202,652.99 194,198.03 0.52 -9.05 -11.02 -11.02 -4.17
ดุลการค้า -21,917.61 -286.60 11,656.59 11,656.59 21,189.51            
ไทย - โมซัมบิก                      
มูลค่าการค้า 162.20 204.64 190.46 190.46 159.43 -10.00 26.16 -6.93 -6.93 -16.29
การส่งออก 149.01 199.13 180.17 180.17 148.10 -8.85 33.64 -9.52 -9.52 -17.80
การนำเข้า 13.19 5.51 10.29 10.29 11.33 -21.24 -58.25 86.77 86.77 10.14
ดุลการค้า 135.81 193.62 169.88 169.88 136.77            

 

ที่มา : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ โดยความร่วมมือจากกรมศุลกากร

 

 

อันดับที่ ชื่อสินค้า มูลค่า : ล้านเหรียญ อัตราขยายตัว (%)
2556 2557 2558 2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2559
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2556 2557 2558 2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2559
 (ม.ค.-ธ.ค.)
   
1 ข้าว 101.1 148.4 115.3 115.3 117.5 -1.09 46.79 -22.35 -22.35 1.93
2 เม็ดพลาสติก 13.9 15.0 21.4 21.4 11.2 -3.56 7.46 43.15 43.15 -47.67
3 รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ 8.9 11.9 21.0 21.0 7.2 -25.73 33.58 76.22 76.22 -65.78
4 ปูนซิเมนต์ - - - - 2.1 - - - - -
5 เหล็ก เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์ 0.3 0.9 0.4 0.4 1.9 -96.34 210.80 -59.37 -59.37 407.28
6 ผ้าผืน 2.0 1.0 4.5 4.5 1.4 29.94 -50.49 349.58 349.58 -68.41
7 หม้อแปลงไฟฟ้าและส่วนประกอบ 0.2 1.2 0.7 0.7 1.2 -71.91 561.90 -38.33 -38.33 64.13
8 อาหารทะเลกระป๋องและแปรรูป 2.7 1.8 3.6 3.6 1.2 200.01 -32.97 102.80 102.80 -68.18
9 เครื่องนุ่งห่ม 7.5 6.2 2.9 2.9 0.8 83.72 -16.84 -53.73 -53.73 -71.49
10 กระดาษและผลิตภัณฑ์กระดาษ 0.8 1.1 0.7 0.7 0.6 157.25 41.25 -35.66 -35.66 -10.09
รวม 10 รายการ 137.4 187.5 170.5 170.5 145.1 -7.01 36.50 -9.08 -9.08 -14.91
อื่นๆ 11.6 11.6 9.7 9.7 3.0 -26.13 -0.15 -16.58 -16.58 -68.66
รวมทั้งสิ้น 149.0 199.1 180.2 180.2 148.1 -8.85 33.64 -9.52 -9.52 -17.80

 
ที่มา : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ โดยความร่วมมือจากกรมศุลกากร

 

 

 

อันดับที่ ชื่อสินค้า มูลค่า : ล้านเหรียญ อัตราขยายตัว (%)
2556 2557 2558 2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2559
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2556 2557 2558 2558
 (ม.ค.-ธ.ค.)
2559
 (ม.ค.-ธ.ค.)
   
1 สินแร่โลหะอื่น ๆ เศษโลหะและผลิตภัณฑ์ 2.3 - 4.2 4.2 3.9 -58.70 - - - -7.82
2 สัตว์น้ำสด แช่เย็น แช่แข็ง แปรรูปและกึ่ง 1.7 1.7 2.9 2.9 2.6 -51.13 2.49 67.72 67.72 -9.45
3 ด้ายและเส้นใย 6.9 1.1 0.7 0.7 1.7 89.61 -83.42 -34.41 -34.41 124.64
4 ไม้ซุง ไม้แปรรูปและผลิตภัณฑ์ 1.1 0.7 1.2 1.2 1.1 48.11 -39.24 76.07 76.07 -9.90
5 แร่และผลิตภัณฑ์จากแร่ 0.3 0.6 0.6 0.6 0.7 7.31 152.51 -12.75 -12.75 26.22
6 เครื่องเพชรพลอย อัญมณี เงินแท่งและทองคำ 0.4 0.8 0.4 0.4 0.5 15.24 75.10 -52.58 -52.58 40.92
7 เหล็ก เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์ 0.4 0.5 0.1 0.1 0.4 -83.35 17.59 -86.70 -86.70 546.44
8 พืชและผลิตภัณฑ์จากพืช - - 0.0 0.0 0.2 - - - - 79,833.33
9 เนื้อสัตว์สำหรับการบริโภค - - 0.0 0.0 0.1 - - - - 826.74
10 ผัก ผลไม้และของปรุงแต่งที่ทำจากผัก ผลไม้ - - - - 0.1 - - - - -
รวม 10 รายการ 13.1 5.5 10.0 10.0 11.3 -21.38 -58.21 83.07 83.07 12.39
อื่นๆ 0.1 0.0 0.2 0.2 0.0 26.57 -67.63 1,092.57 1,092.57 -83.44
รวมทั้งสิ้น 13.2 5.5 10.3 10.3 11.3 -21.24 -58.25 86.77 86.77 10.14

 

ที่มา : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ โดยความร่วมมือจากกรมศุลกากร 

 

ที่อยู่

The Embassy of the Republic of Mozambique

Wisma GKBI 37 th Floor,Suite 3709
JI. Jenderal Sudirman No. 28
Jakarta 10210
The Republic of Indonesia

Tel: (62-021) 574-0901

Fax: (62-021) 574-0907

E-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.">

 

 

JoomSpirit